Uitvindingen Jaren 80

1980 LITHOTRIPTOR

1980 lithotriptor You TubeOp 7 februari 1980 werd met behulp van een niersteen vergruizer (Dornier HM1 lithotriptor) de eerste mens geholpen onder toezicht van Christian Chaussy, Bernd Forssmann en Dieter Jocham. In 1983 werd de eerste  Dornier HM3 lithotriptor in gebruik genomen op de afdeling Urologie van Prof. Dr. F. Eisenberger aan het Katharinen Ziekenhuis in Stuttgart. De niersteen vergruizer is een Duitse uitvinding van de firma Dornier, vliegtuigfabrikant in Friedrichshafen. De industrieel kreeg daarbij hulp van prof. dr. Ch. Chaussy, dr. F. Eisenberger, dr. W. Brendel en dr. E. Scmiedt, allen verbonden aan de afdeling urologie van de Lüdwig Maximilian Universiteit in München. De niersteenvergruizer is een van de meest revolutionaire ontwikkelingen in de urologie. De werking van het toestel komt simpel gezegd hierop neer: het apparaat zendt schokgolven uit die de nierstenen vergruizen. Op die manier kunnen ze zonder operatieve ingreep uit het lichaam worden verwijderd. De verpulverde restanten worden door de urinewegen afgevoerd. Een niersteenpatiënt lijdt geen pijn tijdens of na de behandeling.De behandeling is voor de patiënt nauwelijks belastend. Men wordt op een soort stretcher vastgebonden en in een bad met water neergelaten.ln dat bad zitten twee elektroden die een aantal stroomstoten per minuut afvuren. Het water dient als geleiding van die elektrische impulsen. De schokgolf plant zich in het water voort en komt precies op de plek van de niersteen tot ontlading. Met behulp van twee röntgenbuizen worden de coördinaten van de niersteen op de millimeter nauwkeurig bepaald. Die coördinaten worden op een monitor zichtbaar gemaakt. Net als de plaats van de niersteen. Pas als de steen in het hart van die coördinaten ligt kan de eigenlijke behandeling beginnen. Omdat de patiënt tijdens de behandeling doodstil moet blijven liggen, krijgt hij een verdovende prik in de rug toegediend. Vanaf het middenrif tot aan de voeten is hij daarna gevoelloos. De schokgolf, die als ‘dreun’ in de rug zou kunnen worden ervaren, wordt hierdoor onvoelbaar gemaakt. De behandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Door de schokken wordt steeds de,buitenste laag van de niersteen verpulverd. Het gruis komt kort erop met de urine naar buiten. Om te controleren dat dit inderdaad gebeurt, moet de patiënt nog enkele dagen in het ziekenhuis blijven. Kort voor hij naar huis gaat wordt bekeken of er geen steentjes meer zijn achtergebleven. Is dit wel het geval, dan wordt de behandeling een keer herhaald.  Tijdens de ‘schokbehandeling’ wordt het hart van de patiënt nauwlettend in de gaten gehouden. De stroomstootjes worden toegediend op het moment dat het hart een rustfase heeft. Zo voorkomt men dat het ritme van het hart zou worden verstoord. Om die rustfase in beeld te brengen is het hart de patiënt aangesloten op een elektrocardiograaf. Van alle patiënten die ermee zijn behandeld, is 99 procent zonder klachten; 88 procent was steenvrij.,Een klein percentage komt in aanmerking voor een tweede behandeling. Ongeveer één op de tien niersteenpatiënten. Een mooier resultaat kun je nauwelijks boeken.

1980 AUTOTELEFOON

Autotelefoon Nederland You TubeOp 4 maart 1980 had ons land een Autotelefoondienst. De PTT installeerde de eerste apparaten. Voor de dienst hadden zich al 2000 abonnees aangemeld. De volledig geautomatiseerde Autotelefoondienst: moest’ langzamerhand het nog met de hand bediende mobilofoonnet gaan opvolgen. Met de Autotelefoon kon de automobilist of zijn passagier zonder tussenkomst van een telefonist naar elke telefoonabonnee opbellen. Ook andersom was dat mogelijk: vanuit huis of kantoor met de auto met telefoon in contact treden. Automobilisten konden ook onderling met elkaar spreken. De drie geheel geautomatiseerde centrales (elk voor een “oproepgebied” met eigen netnummer) stonden in Rotterdam. Wie wist waar een auto ongeveer reed hoefde alleen maar het netnummer voor dat gebied te draaien en daarna het autotelefoonnummer.

1980 GLASVEZEL EXPERIMENT IN BRABANT

Experiment glasvezelkabel You TubeOp 6 oktober 1980 gaf staatssecretaris Neelie Smit-Kroes van Verkeer en Waterstaat het startsein voor een experiment van een glasvezel-telefoonkabel tussen Eindhoven en Helmond. De proef werd uitgevoerd door de PTT, Philips Telecommunicatie Industrie en NKF Kabel. Het was de bedoeling praktijkervaring op te doen met de glasvezelkabel en de daaraan gekoppelde apparatuur. De kabel zou vooralsnog niet gebruikt worden voor afhandeling van het gewone telefoonverkeer. Een glasvezelkabel is bij een grotere productie goedkoper dan de traditionele koperen kabel. Verder is de capaciteit aanzienlijk groter. Één enkele glasvezel met een diameter van ongeveer 0,1 millimeter heeft een transmissiecapaciteit van enkele duizenden telefoonkanalen. Het signaal dat door de van speciaal kwartglas gemaakte kabel wordt gestuurd is een lichtsignaal afkomstig van een halfgeleider laser. Dit licht knippert duizend miljoen keer per seconde. Dat knipperen wordt aan het uiteinde van de kabel opgevangen en „vertaald” in het gewenste signaal. Met de glasvezelkabel kunnen niet alleen telefoongesprekken worden overgeseind, maar ook televisiebeelden. Directeur-generaal drs. P. H. Leenman van de PTT kondigde aan dat er ook een proef genomen gaat worden met glasvezel-kabel in een stadswijk waar abonnees op de kabel aangesloten zullen worden. Wij willen die proef gaan houden in een nu nog maagdelijk gebied. Wij denken daarbij aan Almere,” aldus Leenman. Hij verwacht dat deze proef voor 1985 van start kan gaan.

1980 BRABER

Braber You TubeOp 2 december 1980 werd door het TNO in Delft een uitvinding getest van dhr. Frans Thole namelijk de Braber (Brandstofbespaarder). Door deze uitvinding kon 15% brandstof werden bespaard, dat gold voor zowel diesel als benzine. Het principe van de de revolutionaire brandstofbespaarder was simpel. Door brandstof voor te verwarmen, alvorens het te gebruiken, was het mogelijk met minder brandstof dezelfde prestaties te bewerkstelligen. Thole kwam op het idee, toen zijn 22-jarige dochter Marianne onder het avondeten terloops opmerkte dat haar auto beduidend minder benzine verstookte als hij een paar uren in de brandende zon had gestaan. In wezen vertelde ze daar niets nieuws, maar het bracht pa Thole toch aan het denken.Na enig experimenten vond hij de oplossing door het warme radiateurwater, een steeds ongebruikt gebleven stukje energie, aan te wenden voor  hetop ruim zestig graden brengen van de brandstof.Thole altijd al een handige knutselaar fabriceerde een aantal apparaatjes, dat hij eerst in de personenwagens van de familieleden uittestte en later op veler verzoek in allerlei vervoermiddelen van vrienden en bekenden inbouwde. „De ene was nog enthousiaster dan de andere”. De ruim in zijn vrije tijd zittende polderbewoner kwam door eigen en andermans ervaringen tot de slotsom tot minimaal vijftien en bij een „rustige rijstijl” op zijn hoogst wel dertig procent kan worden bezuinigd. „Als dat geen interessante cijfers zijn, weet ik het ook niet meer. Thole besloot halsoverkop octrooi op zijn vinding aan te vragen.  Hermes Landbouwmachines Fabriek bv. uit Leeuwarden nam later de braber in productie.

1982 EERSTE 3D UITZENDING NEDERLAND

Eerste 3d Uitzending Nederland You TubeOp 28 februari 1982 omstreeks 21.30 was de VPRO de eerste zender met een drie-dimensionale ledenwerfspotje. „We hebben het met vrij eenvoudige middelen in één ochtend in een schuurtje gemaakt”, aldus de vormgevers van de VPRO.  Miljoenen kijkers zouden later ook met een kartonnen brilletje op hun neus naar de tv kijken, want vanaf 22.40 uur was op Nederland 1,door de NOS in samenwerking met het Natuurkundig Laboratorium van Philips de eerste driedimensionale tv-uitzending van ons land te zien. De kijker moesten zich er overigens niet al te veel van voorstellen, want de NOS bood bij voorbaat al verontschuldigingen aan voor de kwaliteit. „Wij bieden geen concert, alleen maar vingeroefeningen,” aldus Carel Enkelaar. Het „nieuwtje” was gebaseerd op het menselijk zien. Met onze ogen nemen we alles vanuit twee invalshoeken waar. In onze hersenen worden de twee beelden samengesmolten, waardoor we perspectief kunnen onderscheiden. Om op de tv hetzelfde te kunnen bewerkstelligen moet gebruikgemaakt worden, van twee naast elkaar geplaatste camera’s. De Duitser Rollman ontdekte in 1850 de mogelijkheid om met gebruikmaking van de kleuren rood en groen beelden met perspectief samen te stellen. Overigens kwam de Nederlander Ardi Strüwer enkele jaren geleden al met 3-D tv in Zweden. Voor Nederland bleef het bij de uitzending van 28 februari 1982, maar de NDR liet op 7, 17 en 23 maart 1982 op Duitsland 3 ook nog eens driedimensionale tv zien.

1982 SPREKENDE CHIP

Sprekende Chip You TubeOp 10 maart 1982 was er een item op de televisie over een sprekende chip. In samenwerking met de Eindhovense TH had Philips een chip ontwikkeld die “kon praten als een mens”. Het ding kon, in combinatie met gewone luidsprekers, worden gebruikt in apparatuur die snel gesproken informatie moet geven. Voor de praktische toepassing van de sprekende chip werd gedacht aan hulp voor blinden bij het bedienen van diverse apparaten, waarschuwingssystemen en “automatische liftbediendes.  Het apparaatje werd ontwikkeld door het Instituut voor Perceptie-Onderzoek (IPO). Het IPO is een samenwerkingsverband van de onderzoekafdeling van Philips en de TH. Philips hoofdindustiegroep Elcoma nam de nieuwe chip in produktie. Het was de onderzoekers gelukt de menselijke stem met behulp van een computer te analyseren. De spraak met de daarbij behorende fysische karakteristieken kan nu zeer efficiënt gecodeerd, opgeslagen en gereproduceerd worden. De verstaanbaarheid en kwaliteit blijft behouden. De elektronisch gesproken woordenschat is vooralsnog beperkt. Dankzij de ontwikkeling van digitale technieken is het mogelijk geworden dertien karakteristieken uit de menselijke stem, zoals toonhoogte, sterkte, kleur enzovoorts, snel te bepalen. Het gesprokene wordt door middel van een microfoon omgezet in een elektrisch signaal. Dit wordt weer omgezet in een digitaal patroon van nullen en enen. Deze gegevens worden in een geheugen opgeslagen. Daarna worden ze met een snelheid van honderd maal per seconde omgerekend tot dertien karakteristieke grootheden. Het resultaat daarvan dat de stem in zeer gecomprimeerde vorm weergeeft, wordt gecodeerd in een geheugenchip. Uit dit elektronisch geheugen kunnen de gegevens uiterst snel en in elke gewenste volgorde gelezen worden. De spraaksynthesechip decodeert de gegevens. Het door de dertien grootheden gekarakteriseerde signaal wordt vervolgens door een speciaal apparaat omgevormd tot een analoog signaal, dat aan een luidspreker wordt toegevoerd. Daaruit klinkt dan de elektronisch opnieuw samengestelde spraak. De chip is dus een elektronische imitatie van het menselijk spraakorgaan.

1982 COMPACT DISC

Compact Disc You TubeOp 17 augustus 1982 werd door het Philipsonderdeel Polygram te Langenhagen de eerste cd ter wereld gefabriceerd. Het gaatje in de cd is precies even groot als een Nederlands dubbeltje – tot de invoering van de euro de kleinste munt ter wereld. Volgens de ontwerper had hij een dubbeltje gebruikt om de maat te bepalen De eerste cd bevatte het album The Visitors van ABBA. De eerste Compact Disc van een Nederlandse artiest was het album 4us van de groep Doe Maar.Een compact disc (compacte schijf), tegenwoordig meestal cd genoemd, in de begintijd ook wel compactplaat, is een optische schijf, die oorspronkelijk voor de opslag van muziek werd gebruikt (als vervanger van de grammofoonplaat van vinyl), maar die sinds een paar jaar na de introductie ook voor opslag van andersoortige gegevens wordt ingezet zoals de cd-rom en cd-video. Het cd-systeem is gezamenlijk ontwikkeld door Philips en Sony/CBS. De introductie van de eerste spelers vond plaats in Japan in oktober 1982; de rest van de wereld volgde in maart 1983. In 1987 betaalde men voor een cd-speler nog zo’n 600 gulden (270 euro).

1982 EXPERIMENT MET TWEEWEGTELEVISIE

Tweewegtelevisie You TubeOp 6 september 1982 begon men met de ingebruikname van het vernieuwde 2-weg kabelnet in Zaltbommel. De officiële openingshandeling werd verricht door de toenmalige minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk (CRM), Hans de Boer. Het het vernieuwde 2-weg kabelnet in Zaltbommel zou onder andere doventelefoon, bejaardenalarm,wek- en alarmdiensten kunnen mogelijk maken op de kabelnetten. De TU Delft en de Zaltbommelse firma Robert Schmitz hadden electronica ontworpen, waardoor de kabelnetten voor meer dan alleen maar distributie van radio- en televisieprogramma’s kon worden benut. De ministeries van Economische Zaken, Wetenschapsbeleid en Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk en het PTT-laboratorium ondersteunden deze nieuwe ontwikkeling. Het Zaltbommel  experiment zou vijf jaar gaan duren, waarin alle tot nog toe in laboratoria beproefde mogelijkheden maatschappelijk en praktisch getoetst zou worden. De nieuwe vinding maakt het ook mogelijk abonnee-en kiestelevisie in te voeren. Het eerste houdt in een vast aanbod van programma’s (b.v. films, buitenlandse televisie, beursberichten). Kiestelevisie was vergelijkbaar met de telefoon. Alleen voor de periode dat men kijkt wordt een prijs berekend. Deze mogelijkheid heeft de Verenigde Nederlandse Uitgeverijen (VNU),onder meer uitgever van Margriet, Libelle, Donald  Duck en De Tijd doen besluiten enkele miljoenen in , het Zaltbommelse experiment te steken. Directeur Nieuwe media van de VNU C. Wolzak zei: „Liever hadden we in een grote stad  geëxperimenteerd met het oog op , marketingonderzoek. Maar omdat Zaltbommel de enige stad was met een experimenteervergunning gunning , zijn wij er graag bij. Bij de ontwikkeling van het nieuwe stuk electronica is uitgegaan van de verscheidenheid in wensen van de abonnees. Het standaardprogramma zal in  Zaltbommel bestaan uit uitsluitend Nederlandstalige t.v.-programma’s, een open programma dat voor bijzondere diensten als alarm en doventelefoon (schrijftelefoon) te gebruiken is en een exploitantenprogramma, waarmee algemene informatie naar de abonnees maar ook in- en buitenwerking stellen van het standaardprogramma door de exploitant kan plaatsvinden. Voor alle verdere uitbreiding van ontvangst- en communicatiemogelijkheden moest extra betaald worden.

1982 SMILEY SCOTT FAHLMAN

Op 19 september 1982 bedacht Scott Fahlman in één keer de lachende smiley 🙂 en de sippe variant :-(. Hij deed dit om digitale berichten duidelijker te maken. Fahlman was een professor aan de Carnegie Mellon-universiteit in de Verenigde Staten. De universiteit gebruikte destijds elektronische bulletinborden om nieuwsberichten te verspreiden. Een grap werd verkeerd opgevat en Fahlman vond het tijd voor meer duidelijkheid.Het originele bericht is inmiddels op de servers teruggevonden en de professor schrijft: “Ik stel voor dat de volgende reeks karakters een grap aangeeft: :-).” Als toevoeging schrijft Fahlman dat opmerkingen die juist niet als grap bedoeld zijn, gemarkeerd kunnen worden met :-(.

1983 CANINET

Caninet You TubeOp 11 juli 1983 vroegen de Fransen Max Ponce en Gerard Dumarcher octrooi aan op de “caninet”, de caninet is een electronische WC voor honden die de straat vrijhoudt van hopen, het trekt de hond aan met een ultrasonisch geluid, is ongeveer 1.30 meter hoog en heeft een beweegbaar gedeelte waarop de hond zijn behoefte doet. Een automatische machine spoelt de uitwerpselen samen met een ontsmettingsmiddel in het riool. Dat gebeurt pas wanneer de hond is vertrokken om het beest niet af te schrikken. Bovenop het zuilvormige toilet staat een bloemenrek en er is verlichting voor ’s avonds. Ponce zegt dat hij verschillende systemen voor het schoonhouden van de stoep bestudeerde, maar dat geen ervan afdoende was. Hij en Dumarcher hebben twee jaar aan de caninette gedokterd en toen twee maanden op straat beproefd. Als voldoende steden in Frankrijk zijn geïnteresseerd, zullen ze en masse gemaakt worden in de buurt van Clermont- Ferrand in Midden- Frankrijk. Google Patent , Caninet.pdf

1983 OVUTEST ’77

OVUtest 77  You TubeOp 28 juli 1983 werd in Nederland de OVUtest ’77 geïntroduceerd, dat was een apparaat, waarmee een vrouw exact zou kunnen vaststellen of zij in een vruchtbare periode is. Dit apparaat, de „OVUtest ’77 babycomputer” bracht volgens de importeur, een geheel nieuwe methode van geboorteregeling binnen het bereik van de vrouw. De babycomputer, een uitvinding van een Westduitse arts, was al sinds oktober 1982 in West-Duitsland op de markt. Het instrument registreerde de aanwezigheid van een nog maar toen net ontdekte stof uteroglobine (een soort eiwit) in de baarmoeder. Deze stof bevindt zich daar alleen als de vrouw in een vruchtbare periode verkeert, dus als er een bevruchtbaar eitje is. De vrouw kan de aanwezigheid van uteroglobine zelf meten door een sonde, een ronde staaf, in de schede in te brengen. Verkeert zij in de vruchtbare periode dan slaat de wijzer van een met de sonde verbonden meetapparaat uit naar het rode gedeelte van een meetschaal. Slaat , de wijzer uit naar groen dan’ zou er van bevruchting geen sprake kunnen zijn. Vrouwen die de pil gebruiken hebben niets aan het apparaat. Het apparaat zou een uitkomst kunnen zijn  voor vrouwen die er over klagen geen kinderen te kunnen krijgen maar bij wie geen afwijkingen kunnen worden vastgesteld. Door regelmatige metingen kon volgens de importeur zeer precies het tijdstip worden bepaald waarop de kans op zwangerschap het grootst is. Het apparaat koste 395 gulden en werd niet door het ziekenfonds vergoed.

1984 ONTSTAAN TETRIS

Tetris You TubeOp 6 juni 1984 kwam de eerste speelbare versie uit van Tetris het werd bedacht door Alexey Pajitnov. Alexey Pajitnov schreef Tetris op een Elektronika 60-computer toen hij op de technische universiteit in Moskou werkte. Vadim Gerasimov maakte daarna een versie voor de IBM-pc. Deze versie werd al snel verspreid door de universiteit. Via de contacten op de universiteit kwam het spel terecht in Hongarije. Daar kwam het onder ogen van een Brits softwarebedrijf Andromeda. De eigenaar van het bedrijf probeerde contact te zoeken met Alexey Pajitnov. Deze had intussen de rechten gegeven aan het softwarebedrijf Spectrum Holobyte. Omdat Andromeda de rechten niet van Alexey kon krijgen kochten ze de rechten op van een Hongaarse programmeur die een kloon had gemaakt. Uiteindelijk is deze rechtenzaak tot een schikking gekomen: Spectrum Holobyte had het recht om IBM-PC-versies van Tetris te verkopen, Andromeda mocht versies maken voor andere thuiscomputers. Omdat de rechten zijn verkocht in (en ten tijde van) de communistische Sovjet-Unie gingen alle inkomsten van Tetris naar de staat en niet naar de bedenker Alexey Pajitnov zelf. Tevens was het onduidelijk aan welke bedrijven de Sovjetoverheid de rechten inmiddels had verkocht – omstreeks 1988 claimden diverse bedrijven het recht te hebben om Tetris te maken en verkopen. Om een einde aan deze chaos te maken trok in 1989 de Sovjetoverheid alle rechten in en verkocht deze aan twee bedrijven: Atari voor de arcadeversies en Nintendo voor de thuismarkt. Nadat de Sovjet-Unie was opgeheven vormde Alexey Pajitnov samen met Henk Rogers het bedrijf The Tetris Company LLC (“TTC”) om alsnog (met succes) royalty’s te innen voor Tetris.

EERSTE PINBETALING NEDERLAND

Op 4 november 1985 deed minister van Verkeer Neelie Smit-Kroes de eerste pinbetaling in een benzinestation in Geldrop. Sindsdien hebben we een stuk minder muntjes, briefjes en cheques in onze portemonnee, maar geld is natuurlijk nog minstens zo belangrijk. Nederland moest wel wennen aan het plastic geld. Er werden spotjes gemaakt waarin een vrolijk liedje ons moest wijzen op het gemak van pinnen: ‘Pin, pin, pin, pin, de een heeft cash, de ander cheques, maar wij hebben Pin…’ En in het consumentenprogramma Voor niets gaat de zon op, uit 1987 wordt een uitleg gegeven over hoe geld te pinnen. We zien de presentatrice een uitleg geven hoe geld op te nemen uit een geldautomaat; compleet met het intypen van haar pincode. Een persoonlijk identificatienummer oftewel pin(code)is vaak een viercijferige beveiligingscode met een waarde tussen 0000 en 9999.De bekendste toepassingen zijn in het elektronisch betalingsverkeer bij het gebruik van geldautomaten en betaalautomaten en voor de beveiliging van mobiele telefoons. Een pincode is een alternatief voor een wachtwoord.Een pincode is alleen bekend bij de gebruiker. Er wordt van hem verwacht dat hij de pincode nergens opschrijft en aan niemand mededeelt. Er wordt voor gewaarschuwd dat bankpersoneel kan vragen de pincode in een pinapparaat te toetsen, maar nimmer zal vragen een pincode mondeling mede te delen.De pin bestaat vaak uit vier cijfers omdat de vrouw van de uitvinder, John Shepherd-Barron, maar vier cijfers kon onthouden.Omdat ook Nederland meegaat in de overgang naar één Europese betaalmarkt, zullen we straks gaan betalen met de nieuwe chip op onze betaalpassen. Het oude vertrouwde pinnen met de magneetstrip gaat na 20 jaar verdwijnen.

1986 BOCAR VARENDE CARAVAN RAI

Bocar 30 januari 1986Op 30 januari 1986 presenteert Directeur E.G. Kiewiet van de NV Recra in.Winsum op de Caravan-Rai ,in Amsterdam vol trots zijn wereldprimeur: de Bocar. Ofwel, de varende vouwcaravan. Na een voorbereiding van twee jaar waren de eerste vijf Bocars klaar. Met een paar simpele handgrepen wordt de opbouw uitgevouwen, waarna het geheel van de trailer het water wordt ingeschoven. Dat was de laatste verandering die we hebben aangebracht aldus Kiewiet.’ „Aanvankelijk was het de bedoeling om het geheel met onderbouw, wielen enzovoort, het water in te laten gaan.  Omdat we échter een: geremde uitvoering van de Bocar wilden maken, bleek hij met dat systeem veel te duur te duur werd, toen is besloten de caravan op een trailer te zetten,op die manier werd onder de richtprijs van 15.000 gulden gebleven, terwijl de Bocar daarnaast een veel! stabielere boot is geworden.De Bocars werden in Winsum gemaakt in een zogeheten jeugdfabriek. Onder leiding van werkmeesters werden kansarme, werkloze jongeren een vak geleerd. Omdat die jeugdfabriek met overheidsgeld werd gesticht moest een nog niet bestaand produkt ontwikkeld worden. Aanvankelijk was dat de dobberboot, de varende caravan. We zijn daar niet mee doorgegaan, omdat hij veel te duur zou worden, aldus Kiewiet. Daarom besloten we te werken aan de ontwikkeling van een varende vouwcaravan. Zelf was hij zeer tevreden over het uiteindelijke produkt. „Marktonderzoek heeft uitgewezen,; dat ,we commercieel verantwoord bezig zijn met de Bocar,” aldus Kiewiet. „We zien wel hoe het loopt. Voorlopig gaan we er hier vijf per week maken, afhankelijk van de vraag kunnen dat er meer worden. Als het goed is moeten we over vier jaar als zelfstandig, commercieel bedrijf kunnen . draaien, we moeten dan veertig man personeel in dienst hebben. Nu staan er twaalf man in de fabriek.Kiewiet was dus zeer tevreden over de Bocar. Hij somt enkele voordelen op: „Bocar en onderstel wegen nog geen 500 kilo. De boot is gemaakt voor vier personen, de wanden zijn geïsoleerd, de opbouw van zeildoek kan gedeeltelijk en helemaal weggeritst worden. Met twee man krijg je hem al in het water.” Het varen is volgens hem een fluitje van een cent. Bocar Pdf

1987 ACCUWASSER

1987-accuwasser-you-tubeOp 25 maart 1987 kwam Veehouder Joop Dol van de Weversbuurt in Mildam in het nieuws omdat hij een methode had gevonden om accu’s een langer leven te geven. Volgens de Mildamster agrariër (54) dankt de boer de accu’s voor zijn trekker doorgaans veel te vroeg af, en kan hij deze (kostbare) stroomleveranciers zeker een keer zo lang in leven houden als nu gebruikelijk is. Dol noemt de methodiek even simpel als gemakkelijk en kwam op het idee, toen hij zelf uit nieuwsgierigheid een accu opende en onderzocht. Het toen naar buiten komende vuil verwijdert hij sindsdien met de tuinslang na eerst het zwavelzuur te hebben afgetapt. Het bleek, mits om de twee jaar herhaald, het ei van Columbus. De particuliere accu-wasserij aan de Weversbuurt functioneert al jaren naar wens, waarmee de boer naar eigen zeggen duizenden guldens bespaart. Om een aantal vaste handelingen te vergemakkelijken bouwde hij van een oud ziekenhuisbed een kantelbare accu-klem om het zuur te verwijderen en de platen schoon te spoelen. Daarna wordt het zuur weer teruggebracht en volgt aansluiting op de acculader. Dol zegt inmiddels voor een levensduur van negen jaar te durven instaan, maar hij gokte op twaalf. Een woordvoerder van een Leeuwarder accu-bedrijf reageerde vanmorgen sceptisch. Hij noemt het spoelen van accu’s niet nieuw. Ook vroeger kwam het wel voor, „maar nu kom je al heel gauw met milieuwetgeving in aanraking, want waar laat je als particulier het slib?. Gevaar is er volgens hem voor een niet-deskundige niet aan verbonden. Over de langere levensduur uit hij zijn twijfels, omdat je moet uitgaan van het simpele gegeven dat een accu 650 cyclussen mee kan. Daarna is iedere accu naar de knoppen.

1988 TWIKE II VOERTUIG GELANCEERD

Twike II You tubeOp 28 januari 1988 introduceerde een groepje wetenschappers van de ETH Zürich in Gelterkinden, Zwitserland, een nieuw voertuig gelanceerd De ‘twike II’  is eigenlijk een veredelde fiets die wordt aangedreven via een trapmechanisme en een snelheid van 50 km/uur kan bereiken. De produktie ging in 1990 van start. Het is een van de meest verkochte elektroauto’s in Europa. TWIKE is een samenvoegsel van TWin en bIKE – TWIKE. Oorspronkelijk was het een fiets met dak. Tijdens de wereldtentoonstelling 1986 heeft de Twike een prijs voor ergonomie naar aanleiding van Innovative Vehicle Design Competition (IVDC) gekregen en bij de Human Powered Vehicle World Championships in de categorie alledagsauto’s de eerste prijs. Oorspronkelijk werd de Twike in Zwitserland geproduceerd door de Twike AG uit Gelterkinden en het bedrijf S-Lem, die in 1999 tot de SwissLEM fuseerden. In 2002 ging dit bedrijf failliet en het Duitse bedrijf FINE Mobile GmbH uit Rosenthal kocht Twike.you op en produceert sindsdien in Rosenthal, Duitsland. De geplande Twike.Me werd niet geproduceerd. Sinds 1996 is de Twike in Zwitserland toegelaten als auto en er zijn sindsdien meer dan 1000 Twikes verkocht. Rond 450 hiervan rijden in Zwitserland (juli 2009). In Duitsland zijn er dik 300 aangemeld. Twike Website

1989 ERIS ONDERSCHEPPINGSRAKET

Exoatmospheric Reëntry-vehicle Interceptor Subsystem You TubeOp 4 januari 1989 werd bekend dat bij Lockheed in Californië werd gewerkt aan een niet-nucleaire onderscheppingsraket, waarmee van de grond af een naderende intercontinentale raket moet kunnen worden uitgeschakeld. Het gaat om de ERIS (Exoatmospheric Reëntry-vehicle Interceptor Subsystem), de eerste SDI-raket, waarmee begin 1990 proefvluchten zouden worden gemaakt. In aanbouw was het eerste onderdeel: het onderscheppingsgedeelte, waaraan de apparatuur voor opsporing, geleiding en besturing wordt bevestigd, dat in mei 1989 gereed moest zijn. De ERIS moet de naderende raket vernietigen door er tegen aan te botsen met een snelheid van omstreeks 30.000 kilometer per uur. De ERIS wordt zo ontworpen, dat hij jaren achtereen kan klaar staan in een lanceerkoker, waaruit hij vrijwel onmiddellijk kan worden gelanceerd.

1989 PHOTOPHONE

Photophone You TubeOp 5 januari 1989 werd bekend gemaakt dat de afdeling falsificatie van de Koninklijke Marechaussee op Schiphol over deze zogenaamde photophone beschikte. De photophone is een apparaat voor het onderzoeken van documenten, bij voorbeeld een paspoort, wordt onder de camera gelegd en verschijnt dan op het beeldschermpje. Zo nodig kunnen details worden vergroot of met een pijltje aangewezen. Via telefoonlijnen kan het beeld dan naar een ontvangend station worden overgeseind. Ook voor het verzenden van vingerafdrukken is de photophone zeer geschikt.

1989 VELO 4

Velo 4 You TubeOp 11 januari 1989 presenteerde Ontwerper Michael Conrad in Stuttgart de door hem ontwikkelde ‘Velo 4’. Volgens Conrad gaat het om een nieuw concept. Het frame is gemaakt van uit een stuk gewapende kunststof en is zowel licht als stabiel. De fiets zal geëxposeerd worden op de afdeling industriële vormgeving van de hogeschool in Ulm, dat is een school die zich bezig houd met het ontwikkelen van producten die industrieel in massa of serieproductie worden vervaardigd. Enkele voorbeelden van dergelijke producten zijn de stofzuiger, het koffiezetapparaat, maar ook de rollator en bureaustoelen.

1989 PLASTIC SCHAPEN STAL

Plastic Schapen Stal You TubeOp 13 januari 1989 werd bekend dat op de proefboerderij Bosma Zathe in Selmien een plastic stal voor schapen was gebouwd. Dit semi-permanenle onderkomen, dat gemakkelijk is te verplaatsen, komt uit Frankrijk en is door Datavet in Sloten geïmporteerd. Het probleem bij schapen is aldus bedrijfsleider Eitje van Marum, dat hun opbrengst onvoldoende is voor het doen van hoge investeringen. De schapenhouderij neemt een grote vlucht in Friesland, maar niet alle boeren hebben de huisvesting daar op ingericht. Vandaar dat de proefboerderij deze stal propageert. De kosten bedragen de helft van een traditioneel onderkomen. Bosma Zathe, dat open dagen houdt, heeft vergunning van de gemeente Opsterland voor de bouw gekregen.

1989 OLIEVATEN SCHOEPENRAD

Olievaten Schoepenrad 1989 Kuikhorne You TubeOp 18 januari 1989 kwam een eigenaar van een hele vreemde windmolen in Kuikhorne in de media. Kleine windmolens onderscheiden zich vaak door ranke modellen en rotorbladen van het lichtste materiaal. Maar hoe hoger de investering, hoe langer het duurt, voor de particulier er zijn kosten weer uit heeft. Hier ligt een uitdaging voor de rechtgeaarde zelfbouwer. De eigenaar van deze ‘molen’ in Kuikhorne vond er iets op. Hij nam zijn toevlucht tot eenvoudige materialen: een paar stalen buizen en drie vaten. De buizen lassen, de vaten in de lengte doormidden zagen en rond een as monteren en het schoepenrad voor de wind is klaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s