Ontslagen Faillissementen Nederland

REMINGTON DEN BOSCH (1980)

Remington Den Bosch You TubeOp 20 mei 1981 om elf uur sprak de rechtbank faillissement uit over schrijfmachinefabriek Remington in Den Bosch. De curator, mr. Prinsen, had op dinsdag 19 mei het faillissement aangevraagd. De 825 werknemers was formeel ontslag aangezegd. Bovendien zouden er bij toeleveringsbedrijven en sociale werkplaatsen nog eens zo’n vijfhonderd arbeidsplaatsen verdwijnen. Dit was een gevolg van te geringe afzet van schrijfmachines, waarvan Remington er jaarlijks 140.000 maakte. Volgens onderhandelaar Ad Verhoeven van de Industriebonden FNV had Remington zich duidelijk vergist in de mogelijkheden op de Nederlandse markt. In 1979 had Remington zich losgemaakt van de Amerikaanse moedermaatschappij Sperry en was begonnen met een grootscheeps plan tot uitbreiding van de produktie.V olgens Verhoeven was dit plan te „speculatief” gebleken en zit Remington Den Bosch, samen met zusterbedrijf Remington Napels, met een overschot aan onverkoopbare machines in de maag. Alles hing volgens de onderhandelaar van de Industriebonden FNV af van een beslissing van de banken om Remington toch in staat te “stellen de produktie van de machines te financieren. De werknemers besloten het bedrijf te bezetten,en Joop den Uyl, lijsttrekker van de PvdA, sprak op 18 mei 1981 de bezetters van Remington in Den Bosch toe.  Den Uyl beloofde de werknemers van Remington dat hij bij de plaatsvervangend ambassadeur van de Verenigde Staten in Nederland en VVD-minister Van Aardenne van Economische Zaken voor het openhouden van de fabriek zou pleiten. Van Aardenne ging met de Amerikaanse aandeelhouders van Remington over het behoud van de fabriek in Den Bosch onderhandelen. Den Uyl maakte zich boos over de kapitalistische houding van de aandeelhouders, die het goed renderende bedrijf in Den Bosch wilden sluiten. De sluiting van Remington zou een verdubbeling van de werkloosheid rond Den Bosch betekenen. Op 26 mei 1981 werd de fabriek failliet verklaard. Pogingen om het bedrijf aan een Arabische beleggingsgroep te verkopen werden door de eigenaren van het Amerikaanse moederbedrijf geblokkeerd. Na het faillissement nam de beleggingsgroep de schrijfmachinefabriek toch over. Ongeveer 300 werknemers konden hierdoor weer aan de slag. Voor de ruim 500 medewerkers die niet konden blijven, was er een afvloeiingsregeling. De Nederlanders kregen veel meer inspraak in het bedrijfsbeleid dan zij onder Amerikaans bewind hadden. In 1984 valt definitief het doek van de schrijfmachinefabriek. Foto 1, Foto 2, Foto 3, Foto 4

DOUMA EN WOLF BV HAULERWIJK (1980)

Douma en Wolf bv Haulerwijk You TubeOp 19 november 1980 krijgt het totale personeel van confectiebedrijf Douma en Wolf bv-te horen dat ontslag is aangezegd. Het ging om zestig arbeidsplaatsen. Door de directie werd ’s morgens aan het personeel meegedeeld dat het bedrijf failliet is. De vakbonden waren niet op de hoogte gesteld. Districtsvertegenwoordiger A. Stolk van de Industriebond FNV toonde zich hierover zeer verontwaardigd. Hij ging die zelfde middag naar Haulerwijk voor een gesprek met de directie van Douma en Wolf. „Ik begrijp er niets van, het bedrijf is volgens de confectie-cao verplicht om ons in te lichten”, zo stelde hij. De avond voor de aankondiging werden enige machines uit het bedrijf weggehaald. Negen vrouwen hielden tien weken lang dag en nacht het bedrijf bezet uit protest tegen de voorgenomen sluiting. Hun mannen deden de huishouding en in het weekend kwam het gezin naar het atelier. De vrouwen hadden een woordvoerder omdat ze te weinig waren geïnformeerd en geen van hen in de leiding zat van het bedrijf. Douma en Wolf verslag Economische Zaken , Douma en Wolf Protest Foto

SPHINX MAASTRICHT (1982)

350 ontslagen bij Sphinx You TubeOp 8 juni 1982 deelde de directie van de Koninklijke Sphinx in Maastricht mee dat er 350 ontslagen zouden vallen, vooral in de divisie sanitair. Het inzakken van de bouwmarkt in Nederland en de meeste Europese landen was daar volgens de directie de oorzaak van. Volgens mr. J. V. M. Hellegers, woordvoerder van de Sphinx, moest de bijna 150 jaar oude fabriek „naar een structureel lager productieniveau”. Dat betekent dat in de divisies vuurvaste materialen, sanitair en tegels gedwongen ontslagen niet te vermijden waren. Van de 350 arbeidsplaatsen die verloren gingen, waren er 85 werknemers van 57,5 jaar en ouder. De rest betrof banen van jonger personeel.De ontslagen waren uitsluitend bij de Sphinx-vestiging in Maastricht. Daar werkten toen 1.850 mensen. In totaal had het bedrijf, met vestigingen in België, West-Duitsland, Frankrijk en Engeland, ruim tweeduizend man in dienst. Koninklijke Sphinx, ontstaan uit een in 1834 opgericht bedrijf, is onderdeel van het Britse papierconcern Reed international. Deze onderneming gaf een onderzoeksbureau de opdracht om de markt voor keramische artikelen in Europa door te lichten. Mr. Hellegers ontkende echter dat de saneringen bij de Sphinx een gevolg was van de uitkomsten van dat onderzoek en op aandrang van het moederconcern moest gebeuren. „Wij hebben zelf besloten om in te grijpen”. De Sphinx boekte in 1981 een winst na aftrek van belasting van twee miljoen gulden. In 1982 werd echter een „zeer slecht resultaat” verwacht. In een reactie zei bestuurder B. van der Weg van de industriebond FNV „erg geschrokken” te zijn van het banenverlies bij de Sphinx. Volgens hem viel het bedrijf niets te verwijten. „De bouwmarkt was slecht en daar kwam bij dat het Oostblok enorme hoeveelheden goedkoop sanitair importeerde.

FOKKER (1983)

Fokker 1983 You TubeOp 10 januari 1983 kwam er na langdurige onderhandelingen een  principe-akkoord tussen Fokker en de vakorganisaties. Bij de vliegtuigfabriek Fokker zouden op korte termijn 1050 van de ongeveer 9300 werknemers worden ontslagen. De arbeidsduur van het resterende personeel wordt met zeven dagen per jaar verminderd maar de door Fokker voorgestelde halvering van de arbeidstijd van jongeren is van de baan.Dit principe-akkoord hebben Fokker en de vakorganisaties vannacht  bereikt. In het totale Fokkerbedrijf zullen 700 werknemers hun baan gedwongen kwijtraken. Bovendien zal voor vrijwel alle werknemers van 57,5 jaar en ouder collectief ontslag worden aangevraagd, Hierbij gaat het om ongeveer 350 mensen. Fokker had twee weken daarvoor voorgesteld alle jongeren beneden de 23 jaar in deeltijd te laten werken om zodoende het aantal, gedwongen ontslagen wat te  verminderen. Dit.aanbod werd door de vakorganisaties uiteindelijk afgewezen. De bonden hebben op het principeakkoord dat bij Fokker, is bereikt met gemengde gevoelens gereageerd. Enerzijds is men tevreden over het plan tot collectieve verkorting van de arbeidsduur.” „Een unieke constructie in Nederland.” Anderzijds was men er ontevreden over dat er nog zo’n groot aantal werknemers gedwongen zal worden ontslagen.

RDM ROTTERDAM (1983)

Massa ontslag RDM You TubeOp 6 april 1983 werd het faillissement over RSV en daarmee ook de RDM uitgesproken. De scheepsbouw in Nederland leidde al jaren een kwakkelend bestaan en moederbedrijf RSV (het conglomeraat van de Rijn-Schelde-Verolme scheepswerven) had al sinds 1976 geen winst meer gemaakt.De afdeling Offshore werd gesloten, de afdeling Reparatie werd overgedaan aan Wilton-Fijenoord, via verkoop van de twee grootste dokken. De nog levensvatbare onderdelen, de afdelingen Marine, Werktuigbouw en Zware Apparatenbouw, werden ondergebracht in een nieuwe vennootschap: RDM Nederland BV, eigendom van de overheid. Van de 3180 werknemers werden 1370 mensen werkloos, waarvan er 800  in de wijk Heijplaat woonden, een dorpsgemeenschap die tegen de werf was aangebouwd door RDM .Er was daar een ‘gehaktballenbuurt’ daar waren de goedkoopste huizen, voor mensen die het minst verdienden’. En in de straten verder van de werf, stonden grotere huizen. Die waren voor mensen met iets meer geld, die zich dus karbonades konden veroorloven. En dan was er nog de Courzandseweg, waar de chefs en de bazen woonden. ‘Die aten biefstukken!’.Bij RDM werd het treurige moment van de aftocht ‘de dag van de Blauwe Zakken’ genoemd. Werknemers kregen een ontslagbrief en een zak om hun werkkleding in te doen.

ADM FAILLIET VERKLAART (1985)

1985 ADM Failliet You TubeOp 19 februari 1985 werd de Amsterdamse scheeps-reparatiewerf ADM door de Amsterdamse rechtbank failliet verklaard. De werf had 880 werknemers in dienst. De beslissing was op verzoek van de betrokkenen al twee maal twee weken uitgesteld. De werf verkeert sinds begin januari in surséance van betaling. De vakbonden hadden opnieuw om een week uitstel gevraagd, vooral om een aanvalsplan’ te kunnen uitwerken voor voortzetting van de reparatiewerf in afgeslankte vorm. De bewindvoerder en de rechter-commissaris vroegen echter de rechtbank het faillissement nu wél uit te spreken.G. Honing van de Industriebond FNV betoogde voor de rechtbank dat uitstel behalve voor het ‘aanvalsplan’ ook nodig zou zijn op meer emotionele gronden. Zo heeft het woord faillissement volgens hem een negatieve klank, waardoor derden zoals reders nog meer afstand gaan nemen dan nu al het geval is.Honing zei verder te vrezen dat door een faillissement de afhandeling van de zaak en de voorbereidingen voor eéh nieuwe, afgeslankte werf, die volgens het rapport van de commissie van drie ‘wijze mannen’ levensvatbaar zou zijn, minder snel zal verlopen. De positie van de schuldeisers van ADM zou door het uitstel van een week volgens hem niet wezenlijk veranderen.

SCHEEPSWERF AMELS BV MAKKUM (1986)

scheepswerf  Amels BV You TubeOp 21 januari 1986 maakte de directie van de scheepswerf  Amels BV bekend aan het personeel dat voor honderd van de 330 werknemers op de scheepswerven in Makkum en Lemmer ontslag was aangevraagd. Bij de vestiging van Amels in Kampen zouden vooralsnog geen ontslagen vallen. Er werden in Makkum en Lemmer al vijftig mensen ontslagen, toen het bedrijf zich meer ging toeleggen op de bouw van luxueuze, zeewaardige motorjachten. Volgens de directie is de situatie in de bouw van schepen voor de kleine handelsvaart zo slecht, dat tot nieuwe ontslagen besloten moest worden. De ontslagen hadden niet alleen betrekking op het produktie-personeel. Ook bij de zogenaamde indirecte diensten op de kantoren in Makkum kregen twintig van de veertig mensen ontslag. De directie deelde in de kantines in Makkum en Lemmer mee, dat in de afgelopen maanden vele pogingen waren gedaan orders binnen te krijgen uit de kleine handelsvaart. De concurrentie was volgens de directie echter dermate groot, „dat de werven een zak met geld mee moeten nemen naar de reders om nog te mogen bouwen”. Volgens secretaris Dirk Taekema van de ondernemingsraad werd meegedeeld dat de uurprijs op de werven in Makkum en Lemmer veel te hoog was, in vergelijking met concurrerende werven. Een reorganisatie zou daarom onvermijdelijk zijn.

REHORST B.V. WADDINXVEEN (1988)

Rehorst B.V. 5 januari 1988Op 5 januari 1988 werd het faillissement uitgesproken voor Rehorst BV in Waddinxveen , het bedrijf liet rond de jaarwisseling de 230 medewerkers schriftelijk weten dat zij niet meer op het werk behoeven te verschijnen. Op een in Rotterdam te houden vergadering werd het personeel nader geïnformeerd over de afwikkeling van zaken. Hierbij werden ook de vakbonden uitgenodigd. Hoewel Rehorst BV over een redelijk goed gevulde portefeuille beschikte, namen de laatste maanden verliezen op lopende bouwwerken zo toe dat een faillissement onvermijdelijk was. Over de problemen bij het bouwbedrijf circuleerden al een paar weken geruchten. Een der directeuren verliet in november plotseling het bedrijf. Zowel president-directeur G. Rehorst als commissaris A. H. G. van der Wiel waren niet voor commentaar bereikbaar. Rehorst was een in Waddinxveen gevestigd bedrijf dat bestaat uit zes besloten vennootschappen. Het bedrijf werd in maart 1913 opgericht. In 1985 werd nog het ruim een eeuw oude bouwbedrijf Peltenburg BV in Schoonhoven door Rehorst overgenomen. De omzet bedroeg de laatste jaren per jaar zon tachtig miljoen gulden. De ondernemingsraad van het bouw- en aannemingsbedrijf Rehorst BV in Waddinxveen was op de hoogte van de problemen. Ook de vakbonden waren geïnformeerd. Voorzitter Oosterom van de OR wijt de problemen van het bedrijf aan de omstandigheden in de bouw, de dalende woningproduktie en de te lage aanneemsom van bouwprojecten door Rehorst.

FOKKER (1988)

Fokker 1983 You TubeOp 14 januari 1988 hadden Fokker en de bonden overeenstemming bereikt over het schrappen van 1730 arbeidsplaatsen in de dan nog komende twee jaar. Na twaalf uur onderhandelen werd duidelijk dat er voor 393 mensen ontslag zou werden aangezegd. Voor hen kwam op initiatief van de bonden een speciaal fonds om de pijn te verzachten. De rest zou via natuurlijk verloop moeten verdwijnen. Fokker hoopte langs deze weg zo’n 100 miljoen gulden op jaarbasis te kunnen besparen bij de voortbrenging van zijn twee nieuwste vliegtuigen de Fokker 50 en de Fokker 100. De overheid had als voorwaarde voor het doorgaan van de beloofde financiële steun geëist dat Fokker 200 miljoen gulden bespaarde. De overige 100 miljoen moest komen uit een kwalitatieve verbetering van de organisatie bij Fokker, een verlaging van de kosten bij toeleveranciers en een verlaging van de beheerskosten. De bonden en de onderhandelingsdelegatie van Fokker waren de hele dag in de weer geweest om een akkoord te sluiten. Van tevoren stond vast dat gedwongen ontslagen niet uit te sluiten waren. De situatie bij Fokker vereiste een dringende reorganisatie. Het bedrijf kwam in het einde van 1987  in ernstige financiële en organisatorische problemen. De overheid en de banken sprongen met ruim 500 miljoen gulden bij. Veel onderhandelingsruimte was er niet voor de bonden. Het ging erom de schade zoveel mogelijk te beperken. Henk Bijvank van de Industriebond FNV zei evenals zijn collega’s van de andere bonden tevreden te zijn over het bereikte akkoord.De ontslagen en het verlies aan arbeidsplaatsen vielen nadrukkelijk niet in de produktiesfeer. Bij de bouw van zijn vliegtuigen kwam Fokker zelfs gekwalificeerde medewerkers tekort. Wel zou de afdeling ontwikkeling, waar de vliegtuigen ontworpen werden, een fikse veer moeten laten. Hier zouden 400 van de 1300 arbeidsplaatsen verdwijnen. Deze afdeling was gevestigd op Schiphol Oost. Ook de negenhonderd medewerkers die Fokker had ingeleend zouden binnen twee jaar vertrekken. Volgens directeur Biersma van personeelszaken kwam de rest tot stand via natuurlijk verloop. Ook op het hoofdkantoor in Amsterdam-Zuidoost zouden ook banen verdwijnen. Zowel de bonden als Fokker waren er van overtuigd dat het wat betreft het verlies aan arbeidsplaatsen hierbij zou kunnen blijven. Een nieuwe afslankingsoperatie na 1990 verwachten ze niet, hoewel beide partijen nadrukkelijk een slag om de arm hielden. In totaal bleven er 8350 arbeidsplaatsen over bij de vliegtuignieuwbouw.  Voor de ontslagen medewerkers werd een speciaal fonds opgericht, dat beheerd werd door de bonden. Ontslagen werknemers die werkloos werden, kregen van het fonds een bedrag ineens. Medewerkers boven de 56 jaar ontvingen een aanvullende uitkering, waarmee ze tot de pensioengerechtigde leeftijd verzekerd waren van 87,5 procent van hun laatstverdiende loon.  Jongere werknemers die gedwongen waren het bedrijf verlaten, kregen afhankelijk van hun dienstjaren en leeftijd een eenmalige uitkering. Werknemers tussen de 50 en 55 jaar zouden bij de ontslagen zoveel mogelijk ontzien worden.De regeling werd betaald door Fokker en door het personeel. De werknemers werden overigens niet gevraagd salaris in te leveren. Hun bijdrage bestond uit het inleveren van vier atv-dagen. De salarisverhogingen over 1987, die eind vorig jaar plotseling niet doorgingen, werd een week later uitgekeerd. Ook de kerstuitkering van 150 gulden werd alsnog uitbetaald.

WILTON-FIJENOORD (1988)

Wilton-Fijenoord 28 januari 1988  You TubeOp 28 januari 1988 had de directie van Wilton-Fijenoord ontslag aangezegd aan 480 werknemers van de nieuwbouwafdeling van de werf. Daarmee is het aantal ontslagen 120 lager uitgevallen dan aanvankelijk in december 1987 werd aangenomen. Een week later zou duidelijk moeten worden of ook de overige 200 werknemers van de nieuwbouwafdeling van de Schiedamse werf ook ontslagen moesten worden. De vermindering is deels het gevolg van het feit dat een aantal werknemers Wilton-Fiienoord zelf al had verlaten en deels doordat in overleg met de ondernemingsraad was besloten werknemers van 58 jaar en ouder tot hun vut boven de sterkte in het bedrijf te houden.

ORIENTAL PALACE BREUKELEN (1988)

Oriental Palace 1988 You TubeOp 8 juni 1988 werd het Hotel Oriental Palace in Breukelen failliet verklaard, de schuld bedroeg volgens de Horecabond FNV 7,3 miljoen gulden. De krediteuren waren voornamelijk onderaannemers en leveranciers van roerende goederen en levensmiddelen. Het Chinese hotel-restaurant bleef nog tot 10  juni 1988 open. Daarna zouden honderddertig personeelsleden op straat staan. Op 29 juli 1988 werd het Van der Valkconcern voor 14.111.220 gulden eigenaar van het Oriental Palace in Breukelen. De gemeente zal daardoor een bezienswaardigheid kwijtraken, want de horeca-gigant is vastbesloten om het gebouw van zijn Chinese kenmerken te ontdoen. Begin juni, meteen nadat het Chinese hotel-restaurant failliet werd verklaard, toonde Van der Valk al belangstelling voor het etablissement. Zijn bod werd toen echter afgewezen omdat het ontoereikend werd bevonden. Hooguit zeven personen hebben tijdens de veiling op het onroerend goed (de gebouwen en tuinen) van het Oriental Palace geboden. Er werd ingezet op vijf miljoen gulden. Uiteindelijk ging het tussen Van der Valk en J. de Groot uit Breukelen, die zich uitgaf voor belegger en namens een groep ondernemers beweerde te handelen. Het hoogste bod was van De Groot. Maar toen die geen bankgarantie kon overleggen, kreeg Van der Valk het onroerend goed in handen. De bouw en inrichting van het nog geen halfjaar oude Oriental Palace had een kleine dertig miljoen gulden gekost.

DIJKSTRA/NIEMEYER (1988)

Dijkstra Niemeyer You TubeOp 29 november 1988 werd door de rechtbank het faillissement van de Groninger drukkerij Dijkstra/Niemeyer uitgesproken. 22 werknemers raakten daardoor hun baan kwijt.De drukkerij, die in het begin van de zeventiger jaren aan zo’n 160 mensen werk bood, had een schuld van ongeveer vier ton bij de fiscus en het GAK. Het bedrijf kreeg de eerste harde tik toen de grote uitgevers Elsevier en Noordhoff in 1976 hun belang in de firma verkochten. Een tweede klap volgde in 1985 toen Elsevier het drukken van het wekelijkse tijdschrift Nuclear Physics bij het bedrijf weghaalde. Uiteindelijk moest de 55 jaar oude drukkerij opgedoekt worden door een overcapaciteit en de lage prijzen in de grafische sector.Op 24 januari 1989 was er een openbare verkoping van de inboedel van het bedrijf .In de stampvolle, rokerige ruimte van de Veemarkthallen,  gingen de goederen onder veel hilariteit van de hand. De naar schatting 250 personen die bij de openbare verkoping van de inboedel van Dijstra/Niemeyer aanwezig waren, maalden niet om de problemen van de voormalige directie en de ontslagen werknemers. Ze waren druk doende met het binnenhalen van ‘koopjes’, zoals de veilingmeester de meeste goederen aanprees. Veel anderen waren ogenschijnlijk alleen gekomen voor de 101, die dank zij de jolige leider van de openbare verkoping in ruime mate voorhanden was. Bijna elke keer als een van de ruim 300 goederen gesleten moest worden, produceerde de man een geslaagde grol. Hij had bij het eerste artikel meteen de lachers op zijn hand. “Een papiergelijkstoottriltafel, dat lijkt me iets voor Scrabble. Je krijgt gelijk drie keer de woordwaarde”, was de opmerking waarmee de veilingmeester onmiddellijk scoorde. Een koper die voor een tientje met een papierstandaard aan de haal ging, kreeg een sneer: “Een tientje, ik zou niet weer zoveel bieden als ik je was. Ik zou maar oppassen, misschien zit er wel iemand van de belasting in de zaal.” En verwijzend naar de fiscale FC Groningen-affaire: “Ze zijn nogal actief in Groningen, heb ik begrepen.” lemand die twee CO2-blussers voor een paar tientjes binnenhaalde, naar de smaak van de veilingmeester een veel te laag bedrag, kreeg te horen: “Krijg dan maar brand.” Ook toen de dure zaken onder de hamer kwamen, ging de veilingmeester onverdroten door met het maken van grappen. De bieders waren op die momenten stukken serieuzer. Niet verwonderlijk, daar het om bedragen van tienduizenden guldens ging. Een Heidelbergpers ging bijvoorbeeld van de hand voor 121.000 gulden. Onder de bekenden bevonden zich nogal wat gokkers die op het zogenoemde plokgeld uit waren. Bij een bepaalde vorm van bieden wordt een soort premie, ‘een plokkie’, uitgeloofd om het bieden te animeren, zoals de Veilingmeester het uitdrukte. Het systeem, dat vooral toegepast wordt bij duurdere goederen, komt er op neer dat de persoon die het een-na-laatste bod doet, en dus de betreffende koopwaar niet in zijn bezit krijgt, het plokgeld opstrijkt. Een aantal gokkers had succes. Ze streken bedragen op die varieerden van 100 tot 750 gulden. Handelaren deden goede zaken en personen uit de grafische wereld hadden eveneens een lucratieve middag. Ook veel ‘losse’ kopers gingen tevreden naar huis. Zoals de dame die, nadat ze voor 125 gulden een elektrische stencilmachine op de kop had getikt, van de veilingmeester te horen kreeg: “Is dat voor een protestgroep, mevrouw?”

STUKADOOR DIJKSTRA WORKUM (1989)

Stukadoorsbedrijf  Dijkstra Workum You TubeOp 9 januari 1989 vroeg directeur Germen Dijkstra van het gelijknamige stukadoorsbedrijf faillissement aan voor het bedrijf, dat aan vijftig man werk biedt.  Door het uitstel van betaling van bouwbedrijf Van der Werff in Leeuwarden was het Workumer Stukadoorsbedrijf Dijkstra in moeilijkheden geraakt. Het personeel werd ontslag aangezegd. De Bouwbond FNV is daarover ingelicht. Dijkstra had nog een vordering van 360.000 gulden op Van der Werff. Eind vorig jaar zou het bedrijf daar 250.000 gulden van ontvangen. Dijkstra’s Stukadoorsbedrijf had volgens de directeur een goed gevulde orderportefeuille. Het vorig boekjaar is nog afgesloten met een winst van 200.000 gulden. Anderhalf jaar geleden moest het bedrijf zelf uitstel van betaling aanvragen. Dat is met algemene instemming vorig jaar verlengd. Door de strop met Van der Werff is het bedrijf opnieuw in moeilijkheden geraakt. De bank had nu echter de geldkraan dichtgedraaid, aldus Dijkstra. Volgens FNV-bestuurder Gijs Rijsdijk van het districtskantoor in Oosterwolde is er nog gezocht naar mogelijkheden het bedrijf te laten voortbestaan. Aangezien het stukadoorsbedrijf zelf ook al uitstel van betaling had, bleek er volgens Rijsdijk geen reële mogelijkheid meer voor een voortbestaan op gezonde basis. Hij bevestigde, dat het juist het laatste half jaar beter ging met het bedrijf.

SYPERSMA TOURINGCARBEDRIJF (1989)

Touringcarbedrijf Sypersma 1989 You TubeOp 12 januari 1989 werd het touringcarbedrijf Sypersma bv uit Sneek door de Leeuwarder rechtbank failliet verklaard. Curator mr. Joop van Smeden had daartoe een aanvraag ingediend, omdat hij niet de middelen tot zijn beschikking had om het bedrijf nog langer draaiende te houden. Van Smeden verwacht het bedrijf vanmiddag nog te kunnen verkopen. Bij het touringcarbedrijf Sypersma werkten 22 mensen. Er waren twee gegadigden om Sypersma over te nemen: de FRAM en Dalstra Reizen uit Surhuisterveen. Dalstra Reizen nam uiteindelijk Sypersma over. Van de 22 werknemers van Sypersma nam Dalstra er 12 in dienst, onder wie Jaring Svpersma, de voormalige eigenaar van het Sneker touringcarbedrijf. Foto 1

GRAWO WOLVEGA (1989)

Grawo Wolvega 1989 You TubeOp 17 januari 1989 werden zestig personeelsleden van de meubelfabriek Grawo in Wolvega, toen zij normaal aan het werk wilden gaan, door directeur Cees de Graaf weer naar huis gestuurd. De directie heeft het faillissement aangevraagd. Op 19 januari 1989 zou de rechtbank in Leeuwarden de zaak behandelen. Er werd collectief ontslag aangevraagd voor het personeel. De vakbonden waren ingelicht. Het faillissement was volgens directeur De Graaf onvermijdelijk, nadat de fiscus een week daarvoor beslag had gelegd, de kredietlimieten waren opgezegd en uitbreiding van de financiering bleek onmogelijk. Als oorzaak van het bankroet noemde De Graaf de tegenvallende verkoop. Volgens De Graaf bestaat er geen uitzicht op dat de fabriek op enigerlei wijze kan worden voortgezet en dat de werkgelegenheid kan worden behouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s