Nieuws 1986

INSTELLING PROVINCIE FLEVOLAND 

Flevoland You TubeOp 1 januari 1986 wordt Flevoland de twaalfde provincie van Nederland. Flevoland komt voort uit de Noordoostpolder, Oostelijk Flevoland en Zuidelijk Flevoland, allen ontstaan door drooglegging van delen van de voormalige Zuiderzee, met daarbinnen de voormalige eilanden Urk &  Schokland. Flevoland wordt in het uiterste noorden begrensd door Friesland en in het noordoosten door Overijssel. Het grenst in het westen aan het Markermeer en het IJsselmeer. In het zuidoosten grenst de provincie aan Gelderland, in het zuiden aan Utrecht en Noord-Holland.. Lelystad werd de hoofdstad van de nieuwe provincie, die uit zes gemeenten ging bestaan. De oudste gemeente is Urk, dat tot 1950 bij Noord-Holland hoorde maar in genoemd jaar bij Overijssel werd gevoegd. De gemeente Noordoostpolder bestaat sinds 1962 en hoorde van 1962-1986 tijdelijk bij Overijssel. De gemeente Dronten, die sinds 1972 bestaat, was voor 1986 niet provinciaal ingedeeld. Hetzelfde gold voor de gemeente Lelystad, die in 1980 werd ingesteld, en de gemeenten Almere en Zeewolde, die sinds 1984 bestaan. De gemeente Noordoostpolder is voortgekomen uit het Openbaar Lichaam De Noordoostelijke Polder, dat in 1942 werd opgericht en in 1962 werd opgeheven. Dronten, Lelystad, Almere en Zeewolde vormden ooit onderdeel van het Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders (OL ZIJP), dat in 1955 werd opgericht. Genoemde gemeenten zijn voortgekomen uit de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP). Het grondgebied van beide openbare lichamen was niet provinciaal ingedeeld; de bewoners hadden dus geen recht op deelname aan verkiezingen van het college van Provinciale Staten. De naam Flevoland is afgeleid van het Flevomeer, ofwel Lacus Flevo, zoals dit door de Romeinse geograaf Pomponius Mela werd genoemd in zijn De Chorographia in 44 na Christus. Door het langzaam stijgen van de zeespiegel ontstonden in het Zuiderzeegebied geleidelijk een aantal meren, die rond het begin van onze jaartelling aaneengesloten raakten. Pomponius schreef hierover: “De noordelijke tak van de Rijn verbreedt zich tot het meer Flevo, dat een eiland met dezelfde naam omsluit en daarna als een normale rivier naar zee vloeit”. Andere bronnen spreken over Flevum, dat ‘vliestroom’ betekent. Het proces zette zich door en geleidelijk aan ontstond uit dit meer de Zuiderzee. De namen “Flevoland” en “Vlieland” hebben dus eigenlijk dezelfde herkomst. You Tube Link

START VAN DE POSTBANK

1986 Start Postbank You TubeOp 1 januari 1986 ging de Postbank van start. De Postbank was één van de hervormingsideeën van het kabinet Den Uyl van 3 april 1976. Er zouden bijna tien jaren van touwtrekken en traineren volgen, voordat de plannen voor de vorming van een staatsbank rond waren. De Postbank kwam zoveel mogelijk los te staan van de overheid en de mogelijkheden voor kredietverlening aan het bedrijfsleven waren beperkt. Voor de ruim zeven miljoen rekeninghouders van de zestigjarige Postgiro en de meer dan honderdjarige Rijkspostspaarbank veranderde er weinig of niets. In ongeveer een half jaar werd de nieuwe huisstijl ingevoerd (naam Postbank en nieuwe leeuw), maar gedurende die tijd kon men gewoon alle oude girobetaalkaarten, kascheques, girokaarten en enveloppen gebruiken. Alles bleef in elk geval giroblauw. De dienstverlening werd uitgebreid op de postkantoren, waar men bij de speciale Postbank-balies terecht kan voor het afsluiten van reisverzekeringen, het kopen van reischeques en het wisselen van buitenlands geld. Ook de telefonische dienstverlening werd uitgebreid tot de avonduren (tot 21.00 uur) en de zaterdagmorgen (tot 12.00 uur).Ook al mocht de nieuwe Postbank zich dan niet met kredietverlening aan het bedrijfsleven in de concurrentiestrijd met de andere banken werpen, toch kan op dat terrein wel iets worden gedaan met het rekening-courantsysteem. Onder druk van de VVD en de grote! handelsbanken, die zich vanaf! het begin zeer sterk hebben verzet tegen de komst van een Postbank, is het takenpakket van de nieuwe bank wat betreft het bedrijfsleven echter erg beperkt gebleven. Onder meer doordat men aan, handen en voeten gebonden was, met een heel duur belang in de Fries-Groningse Hypotheekbank. De Postbank werd een naamloze vennootschap met de staat als enige aandeelhouder, net zoals de Nederlandse Spoorwegen en DSM. Daardoor bleef de armslag van de bank beperkt. Mocht in de toekomst blijken dat de bank meer taken en bevoegdheden nodig heeft om het voortbestaan veilig te stellen, dan is die mogelijkheid er onder de voorwaarde dat de overheid dan weer een stapje terug doet en een deel van het aandelenpakket verkoopt.

HONDEN RICHTEN SLACHTING AAN

Honden richten slachting aan 02-01-1986 You TubeOp 2 januari 1986 hadden honden in enkele weilanden tussen Oostermeer en Rottevalle zeker negen schapen de dood in gejaagd en een aantal andere ernstig verminkt. Een bouvier werd later door de politie van Tietjerksteradeel doodgeschoten. Een andere hond, vermoedelijk een Rottweiler, werd wel aangeschoten maar wist te ontkomen naar een eilandje in De Leijen.  Enkele schapen werden in een sloot gedreven, vier andere werden in een weiland doodgebeten. De eigenaar van de Honden een  inwoner van Boelenslaan was verzekerd. Volgens een politiewoordvoerder van Tietjerksteradeel zaten de beide honden in deugdelijke kennels. Het was niet bekend waarom de honden zo vrij in het veld konden lopen. De schade bedroeg zeker enkele duizenden guldens. De schapen zijn van de heren Tjalling de Vries en Lindeboom uit Rottevalle. Om even voor elf uur werd de politie van Tietjerksteradeel in kennis gebracht van het feit, dat drie of vier honden achter schapen aanjoegen aan de Bildtwei/Malewei. Bij aankomst ter plaatse bleek dat de honden flink hadden huisgehouden onder de schapen. Over verschillende weilanden verspreid lagen de doodgebeten schapen, waarvan enkele in het riet van De Leijen lag. De dode schapen waren afgevoerd naar het destructiebedrijf NTF in Bergum, de verwonde dieren naar de noodslachting in Drachten. Hoe groot de schade precies is, valt nog niet met zekerheid te zeggen. Mogelijk dat een aantal andere schapen nog schade van de hondebeten zal ondervinden. Een groot aantal dieren is volgens een poltiewoordvoerder drachtig. Het is niet ondenkbaar dat zij door de achtervolging en de daarmee gepaard gaande opschudding onder de schapen negatieve gevolgen zullen ondervinden.

BEJAARDE ZIET 2e KEER HALLEY-KOMEET

H. Tromp Halley Komeet You TubeOp 6 januari 1986 staat de 81-jarige mevrouw H. Tromp uit Amsterdam naast gezagvoerder J. Bonné in de cockpit van de Martinair Airbus ‘Prins Bernhard’ , ze maakte met een DC-9 de eerste Halley vlucht. Ze zag cirkelend op een hoogte van 7 kilometer boven de Noordzee, de komeet voor de tweede keer in haar leven. “De eerste keer was in 1910 in Buitenzorg, in het voormalig Nederlands-Indië. Toen ik van het buitenkansje hoorde om de Halley nog een keer te zien, heb ik geen moment getwijfeld. Eerlijk gezegd vond ik het beeld dat ik van de komeet opving nogal tegenvallen, maar toch ben ik blij dat ik ben meegeweest. In totaal maakte Martinair negen Halley vluchten. Op 7 januari 1986 zouden ook Prinses Magriet en haar echtgenoot Pieter van Vollenhoven aan boord stappen en proberen een glimp op te vangen van de wonderbaarlijke komeet, die eens in de 76 jaar de aarde passeert.

NIEUW BILJET 250 GULDEN IN OMLOOP

Nieuw bankbiljet van 250 gulden You TubeOp 6 januari 1986 kwam een nieuw bankbiljet van 250 gulden in omloop. President Duisenberg van De Nederlandsche Bank noemde het de sluitstuk van de uitgiften. De kleur was paars en er was een vuurtoren met lichthuis op afgebeeld, die sterk lijkt op die van Haamstede op Schouwen. In totaal waren op het 250 gulden-biljet twintig kenmerken van echtheid aangebracht: dertien algemene publiekskenmerken, drie kassierskenmerken( te zien met middelen als bijvoorbeeld een ultravioiet-lamp), een extern machinekenmerk en drie interne machinekenmerken. Voor de lezer met zeer goede ogen of een leesbril, was in kleine lettertjes een fragment te lezen van het gedicht Een eerlijk zeemansgraf van J. Slauerhof. De golven slaan in woesten dans, De wolken stormen langs de zon, En breken op den horizon, De vuurtoren staat in ‘t geklots, Fier op zijn eenzaamheid, zijn rots, Alsof de zware stalen trans, Zich zonder hem niet welven kon. De voorbereidingstijd bedroeg niet minder dan vier jaar. Het hele proces van ontwerpen, uitvoering, beveiliging, produktie en bevoorrading had dan ook enkele miljoenen guldens gekost. Net als de andere bankbiljetten van 5, 10,25, 50,100 en 1000 gulden was de vuurtoren ontworpen door prof. R. D. E. Oxenaar. Het ƒ 250 briefje was er gekomen om het gat op te vullen tussen de biljetten van 100 en 1000 gulden. Uit onderzoek bleek dat net publiek daar behoefte aan had. Bovendien maakten de honderdjes ongeveer 48 procent van de waarde van de gehele geldcirculatie uit. Als dus iemand erin geslaagd zou zijn om een geloofwaardige vervalsing te produceren, zou dat een enorme ontwrichting van het betalingsverkeer hebben betekend.

DUBBELE MOORD LEEUWARDEN

Dubbele Moord Leeuwarden 07-12-1986Op 7 januari 1986 werden twee mannen, dood aangetroffen in een bovenwoning in de Singelstraat 47 in Leeuwarden, ze waren vermoord. Volgens de Leeuwarder hoofdinspecteur Harm Bouma wijzen de omstandigheden waaronder de beide lichamen zijn gevonden, er op dat de twee zijn omgekomen door moord of doodslag. De slachtoffers waren de 42-jarige Peter J de 57-jarige Hylke de W. Peter J, die ongehuwd was, woonde sinds 1977 in de etagewoning aan de Singelstraat. Hij was afkomstig uit Duitsland, maar verhuisde is de jaren zestig naar ons land. Zijn ouders,woonden, nog in Duitsland.De ouders hadden al eerder een zoon door een misdrijf verloren. Peter J had aan vrienden in Leeuwarden verteld dat een broer van hem destijds in Duitsland door geweld om het leven was gekomen. Nog onduidelijk is wat de relatie was tussen Peter J en Hylke de W. Hylke de W, die gehuwd was, woonde vlakbij Peter J in de Schalk Burgerstraat. De recherche wil om tactische redenen nog niet vertellen op welke wijze de mannen om het leven zijn gebracht. Het ziet er naar uit dat ze niet met een vuurwapen zijn gedood. In de omgeving waren geen schoten gehoord. In het Triotel werd sectie op de lichamen verricht. Het drama had zich vermoedelijk afgespeeld in de nacht van maandag óp dinsdag. Maandagavond laat waren de twee nog in de stad gezien. De politie werd gealarmeerd door twee mannen die in het pand water en later ook bloed zagen druppelen uit het plafond van de bovenetage. Op de vloer van een leegstaande bedrijfsruimte onder de woning van Peter J lag een plas bloed, vermengd met water. De waterlekkage werd veroorzaakt door de douche, die aanstond toen de politie de woning binnenging. Een twintig’man sterk regionaal recherchebijstandsteam was begonnen aan een buurtonderzoek en met verhoren van kennissen en familieleden van beide slachtoffers. Ook was er begonnen met het technische sporenonderzoek in de woning. De gehele woning werd systematisch doorzocht. Het slagsteek of vuurwapen waarmee Peter J en Hylke de W zijn omgebracht was nog niet gevonden. Over het motief van het misdrijf bestaat vooralsnog volledige onduidelijkheid. Uit de eerste contacten die de politie heeft gehad met bekenden van de slachtoffers is er wat dit betreft geen enkele aanwijzing naar voren gekomen. Peter J, die door vrienden ‘Duitse Peter’ werd genoemd, had geen vast werk, maar hij verrichtte regelmatig hand- en spandiensten voor de eigenaar van een handel-in tweedehandsgoederen aan de Nieuweburen in Leeuwarden. Deze had hem gisterochtend nog thuis opgebeld, toen Peter J wegbleef. Hij kreeg geen gehoor. Een buurtbewoner had samen met iemand die op de begane grond van het pand Singelstraat 47 bezig was met een verbouwing van de ruimte, de politie gewaarschuwd. Er werd een verzekeringskantoor in gevestigd. Toen de bouwvakker die onbekend wenste te blijven, rond tien uur in het pand arriveerde, ontdekte hij dat er water van het plafond druppelde. De deur naar de verdieping – verhuurd aan Peter J – bleek op slot en de man haalde de buurtbewoner erbij, die over gereedschap beschikte om de deur eventueel te openen. Toen de twee in het pand terugkeerden, zagen ze dat behalve water nu ook bloed naar beneden sijpelde. Daarop werd de politie gebeld. Na amper twee dagen gaf de moordenaar zich aan. Uit verhoor bleek dat ze elkaar ontmoet hadden in buurtcentrum Rengerspark Peter J of Hylke de W had daar een krat bier gekocht, en Peter J had de verdachte en Hylke de W uitgenodigd  met hem mee te gaan naar zijn huis. De verdachte had drie flesjes bier uit het krat gehaald en toen vond  Peter J dat hij voor het krat bier zou moeten betalen. Dat was de oorzaak achter de gewelddadige dood van Peter J (42) en Hylke de W (37), in Peter J zijn bovenwoning aan de Singelstraat in Leeuwarden. De 38-jarige verdachte, die zich meldde bij de politie, had na een uitvoerig verhoor een volledige bekentenis afgelegd. Hij verklaarde dat hij klappen had gekregen van Hylke de W en daardoor die nacht in blinde woede tientallen keren op Peter J en Hylke de W had ingestoken met een schaar. De verdachte, een inwoner van Leeuwarden, heeft aan de recherche tot in detail verteld wat zich in de avond en nacht van het drama heeft afgespeeld. De verklaring kwam op belangrijke punten overeen met de uitkomsten van het buurtonderzoek dat was verricht Peter J en Hylke de W kenden elkaar oppervlakkig. De verdachte kende alleen Peter J enigszins. Hylke de W was hem volledig onbekend. De schaar waarmee werd gestoken werd terug gevonden in het recreatiegebied De Groene Ster onder Leeuwarden. Tot in tegenstelling wat de recherche dacht was er wel gevochten. De politie sloot dit aanvankelijk uit omdat de woning van Peter J er ordelijk uit zag. De verdachte verklaarde echter dat hij de woonkamer nog had opgeruimd voordat hij vertrok. Hij had niet uitgelegd waarom hij dat had gedaan. En het was ook niet duidelijk waarom de douche aan stond, die bewuste nacht. De verdachte zegt zich vaag te herinneren dat één van de mannen van plan zou zijn om een bad te nemen. De recherche die koortsachtig naar de man op zoek was, heeft voortdurend contact gehouden met familieleden van de verdachte. Deze hebben hem tenslotte kunnen overhalen om zich bij de politie aan te geven. De verdachte was in 1970 ook al eens betrokken geweest bij een overval op een boer in Wanswerd. Met nog twee andere inwoners van Leeuwarden had de man onder dreiging van een scheermes geld afhandig gemaakt. Daarna was er ook nog met een windbuks op de boer geschoten. De boer ontkwam aan de overvallers door in een sloot te springen en te vluchten. De verdachte van deze dubbele doodslag werd wegens deze overval toen veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar en zes maanden. Toen hij het delict pleegde was hij juist op vrije voeten naar een gevangenisstraf van negen maanden wegens diefstallen.

KOFFIERUN IN SUPERMARKTEN

Koffierun Supermarkten  7 januari 1986 You TubeOp 7 januari 1986 leidde de verhoging van de koffieprijs met dertig cent, die op 8 januari 1986 inging,op veel plaatsen in het land tot een run op de koffieschappen in supermarkten. In veel winkels waren de meest gangbare koffiemerken in korte tijd uitverkocht. Ook Friese winkeliers meldden een grote vraag naar koffie, maar van een hamsterwoede was niet echt sprake. Klanten die tien of meer pakken koffie meenamen, waren er eigenlijk nauwelijks. Toch moesten ook in Friesland sommige supermarkten al nee verkopen.„De vraag naar koffie was inderdaad aan de stevige kant”, aldus Cees Groen, woordvoerder van Douwe Egberts in Utrecht. Het bedrijf had de afgelopen weken ‘normaal’ geleverd aan de winkelbedrijven. DE zegt dat het niet zinvol was om ‘als gekken aan de winkels te leveren, omdat dit de prijzen op de koffiemarkt kunstmatig zou opdrijven. Een medewerker van Albert Heijn in Drachten zegt dat de koffieomzet duidelijk hoger was, maar hamsteren: „Ik heb het wel eens anders meegemaakt”. Een „gekkenboel” was het daarentegen bij Poi-Mar in Heerenveen. De winkel was 1 in dag bijna door de voorraad heen. Overigens spraken de koffiebranders geruchten tegen dat er nog nieuwe prijsstijgingen waren te verwachten. Volgens de handelaren zouden de consument voorlopig niet meer te maken krijgen met prijsverhogingen. Consumentenbond en Konsumenten Kontakt waren daar minder gerust op. Zij raadden consumenten aan om een extra pak koffie in te slaan, omdat volgens de organisaties de misoogst in Brazilië zeker zal leiden tot verdere prijsstijgingen. Het land heeft als gevolg van de aanhoudende droogte een daling van de koffieoogst voorspeld met ruim 40 procent. Hamsteren heeft geen zin. Maar ik pak wel een extra pak mee, want elk dubbeltje telt aldus, Johanna Miedema in de supermarkt van V. en D. in Leeuwarden. Zij had twee pakken koffie in haar wagentje. In de Nieuw Weme was alles al leeg, daarom haal ik hier snel nog wat valt een ander haar bij. Zij nam vier pakken mee. Een andere winkelende vrouw vond het allemaal maar onzin. Ik kan nu wel zes pakken meenemen, maar dan zul je zien dat de prijs over twee weken weer verlaagd is. De prijs werd hoger omdat ze een mislukte koffieoogst in Brazilië verwachten. Nou ik verwacht ook wel eens wat maar dat hoeft niet uit te komen. Liep het bij V. en D. niet storm dat was wel het geval bij Fred van der Werff aan de Voorstreek in de Friese hoofdstad. Volgens eerste cassier Gerard Riewald nam het winkelend publiek zo vijf tot acht pakken koffie tegelijk mee. In de loop van de middag was de voorraad op. Volgens mij zijn de mensen bang dat de koffie nog duurder wordt. Daarom slaan ze een paar pakken tegelijk in. Dertig cent duurder, dat jaagt de mensen ook schrik aan. Hij heeft de indruk dat vooral oudere mensen aan het hamsteren zijn. Hetzelfde beeld bij de C1000 supermarkt aan de Oostersingel in Leeuwarden. ’s Middags was er weer een nieuw voorraad besteld om de vraag bij te houden. Een echtpaar dat vier pakken in het wagentje legt zegt: ” Ja we nemen maar wat extra mee. Anders gaan we altijd op zaterdag winkelen, maar nu doen we het maar op dinsdag. hebben we zo 1 gulden en 20 cent verdient.

PANIEK IN BAARN OM GRAP MET POLITIEAUTO

Grap met politieauto Baarn 7 januari 1986Op 7 januari 1986 had een politieauto ’s morgens vroeg onder de bewoners van de Pieter de Hooghlaan in Baarn de nodige consternatie veroorzaakt. Vanuit het voertuig, dat met zwaailichten door de straat reed, werden zij namelijk gesommeerd onmiddellijk met de handen in de nek hun huis te verlaten. Aan dit vreemde verzoek werd veelal in paniek voldaan. Bij nader onderzoek bleek het politievoertuig een volledig uitgeruste demonstratiewagen te zijn van een importeur. Aan het stuur werd een 23-jarige man uit Baarn aangetroffen, die verklaarde de politieauto voor zijn baas naar Amersfoort te moeten brengen. Onderweg had hij zijn vriend in de Pieter de Hooghlaan de stuipen op het lijf willen jagen met zijn alarmerend bevel. Hij had niet verwacht dat zijn ludieke optreden zo’n grote uitwerking zou hebben. De grap werd tenslotte met een proces-verbaal gehonoreerd.

EPEMA STOPT MET KRUIDENIERSZAAK

Epema stopt met kruidenierszaak 11 januari 1986 You TubeOp 11 januari 1986 werd de kruidenierszaak van het echtpaar Arme en Jennie Epema in de Vincent van Goghstraat door de klanten uitgeluid, een laatste gezellig samenzijn, met weemoed doorregen. Na dertig jaar meer dan alleen verkooppunt van honderden soorten artikelen te zijn geweest ging de winkel dicht en de heer Epema gesaneerd in ruste. Het werd het nijvere tweetal van harte gegund maar toch zal het velen ook spijten, want zo’n winkel is een dierbaar stuk van de buurt en je krijgt ze zo nooit weerom. Epema was altijd in hart en nieren en in de beste zin des woords een kruidenier geweest. Na zijn schooltijd was het aanpakken geblazen en toen hij veertien was, wonend in het westen van de stad, ging hij naar de baas. Dat werd de heer Velink, die een kruidenierszaak dreef op de hoek van de Merelstraat, ook al een verdwenen bedrijf, maar nog zeker niet vergeten. Tien jaar was hij daar in dienst en toen in 1948 kon hij zich verbeteren in een baan als chef van de De Gruyterwinkel aan de Voorstreek op de hoek van de Sacramentsstraat. Dat duurde vijf jaar. De volgende halte werd een (coöperatieve) Haka-zaak in Lemmer waar het echtpaar Epema tot in ’56 de scepter zwaaide. „We vernamen over een kruidenierszaak in de Vincent van Goghstraat, die te koop was en die kans hebben we genomen want we wilden beidengraag terug naar de stad”, vertelt Arme Epema. „De eigenaar, Jan Visser, ging emigreren naar Canada en wij namen de boel over. We hebben er nooit een seconde spijt van gehad. Altijd goed zaken gedaan met plezierige klanten en natuurlijk steeds hard gewerkt, maar dat hoort bij dit vak.”„Een tijd lang hebben mevrouw Velink en ik de zaak zelfs samen moeten doen. Dat was in de oorlog toen Velink verraden was voor het luisteren naar de Engelse zender en een hele tijd opgesloten zat. Ik herinner me nog best, dat hij zich wel eens ongerust maakte als er op zaterdag, de belangrijkste verkoopdag in die tijd voor ons soort winkels, geen volk genoeg binnen kwam. Dan zei ‘ie: „Arme, ga eens bij de anderen in de buurt kijken of die meer hebben dan wij.” En dan moest ik op de fiets de ronde doen. Soms zag ik wel eens mensen bij de concurrentie staan, maar als ik thuis kwam zei ik dat nooit. „Niks meer dan bij ons, baas”, zei ik dan, want dat vond ik te zielig voor hem.” Een poos handhaafde hij het aloude systeem van de boekjes: het boekje brengen op een vaste dag en het de volgende dag met de ingevulde boodschappen bij de klant ophalen en later de waren netjes afleveren. Bij Velink had hij dat nog op de fiets gedaan, in de Van Goghstraat werd net in het begin van de jaren zestig al gauw een auto, een knappe zij het tweedehandse Skoda. „Met die boekjes ben ik toch maar vrij snel gestopt”, herinnert de heer Epema zich tevreden.„Man, dat vrat een tijd. Elke klant had wel een babbeltje of een kopje thee of je moest een nieuwe baby bewonderen en zulke dingen meer. Leuk hoor, goed bedoeld, daar niet van, maar je zat daardoor ’s avonds laat nog met je werk thuis. Dat werd me te gek. Enkelen ben ik een tijd blijven bezorgen. Dat sleet ook. Daarna, ruim twintig jaar geleden, trokken we de zitkamer bij de zaak en maakten er een zelfbediening van. Een paar jaar daarna overkapten we de plaats en werd de winkel zoals ‘ie nou is.” Dertig jaar geleden telde de naaste omgeving wel zes kruidenierszaken. De Epema’s bemanden de laatste. Ook een postkantoortje, een slagerij en een bakkerswinkel verdwenen uit hun straat. In dertig jaar was de grootschaligheid in de middenstand gegroeid en de Klant kan soms voor een leuke duit minder bij meneer Fred en meneer Heyn en meneer Miro dezelfde spullen halen als in die kleine zaken van weleer – maar de gezelligheid en de gemoedelijkheid is onherstelbaar naar de knoppen. Dat draaide ook prima en Godlof bleven ze gezond. „Een keer heb ik wat gehad”, zegt de heer Epema. „Ik moest geopereerd worden. Niets ernstigs, maar het kostte tijd. Dan maar in m’n veertien dagen vakantie, zei ik. En dat gebeurde. Geen vakantie dus dat jaar. Twee dagen nadat ik uit het ziekenhuis kwam stond ik weer bij de kassa. De winkel moest lopen, niet? Op een dag, twee of drie weken later, zie ik een bekende langs wandelen: een jonge vent, die met een blindedarm naast me op zaal gelegen had. Ik schoot hem aan en vroeg hoe het ging. Nee, zei ‘ie, hij was nog niet aan het werk. Hij moest nog wat herstellen. Ha, ha – maar hij was bij de post en ik niet!” De familie Epema had twee zoons en geen van hen had belangstelling getoond om papa op te volgen. Bob (27) is econooom en de twee jaar jongere Kees zit „in de computers” bij een Leeuwarder bedrijf, zoals vader het formuleert. Het gaat ze goed en dat is de hoofdzaak. Toch wel beetje jammer van zo’n winkel? „Tja”, zegt Arme Epema „In zekere zin wel. Er zou hier heus nog een beste boterham zijn te verdienen, maar dat mag niet, he. Hoedjes of speelgoed of wat je maar wilt, maar geen kruidenier meer. Er kwam laatst een aardige jonge vent en die had er wel oren naar, maar ik moest hem teleurstellen.Het echtpaar Epema weet dat ook, maar het kan de tijd niet terugdraaien. Ze vertellen monter over hun plezierige hulpen in de zaak, meisjes, die jaren bleven en met wie nog wel contact bestaat. Later deden ze de zaak met z’n tweetjes. De Epema’s kijken rond in een vrijwel leeg verkochte winkel, maar treuren niet. Mevrouw is een fervent reizigster en dus zullen ze straks menig keer on pad gaan, desnoods flink ver want dat vindt zij zalig. En per slot van zaken – hebben ze het verdiend of niet?

BEVRIJD UIT SCHOORSTEEN

Bevrijd uit schoorsteen 14 januari 1986 You TubeOp 14 januari 1986 draagt een brandweerman een negen jaar oude jongen weg, die drie uur lang klem had gezeten in de schoorsteen van een huis in Sepulveda in de Amerikaanse staat Californié. Hij had geprobeerd samen met een vriendje in te breken in de woning hij had een techniek gekopieerd van iets wat hij op de televisie had gezien. Ze hadden ingebroken om geld voor video-games te krijgen. Ze waren ook verdachten van minstens 10 andere inbraken in de buurt van Sepulveda in de afgelopen maand. „Vertel het niet aan mijn moeder”, riep hij huilend, toen brandweermannen de schoorsteen deels sloopten om hem te kunnen bevrijden.

KAPITEIN VERMOORD

Kapitein vermoord  14 januari 1986Op 14 januari 1986 werd de Nederlandse kapitein Gerrit K (41) van de coaster Jenny aan boord van zijn schip vermoord. Hij werd gedood met messteken. Vier Filippijnse bemanningsleden van de Jenny zijn door de Portugese politie gearresteerd. Eén hunner wordt ervan verdacht, de dodelijke steken te hebben toegebracht. Wie van de vier dat is, was nog niet duidelijk. Ook het motief voor de moord was onbekend. Het lichaam van kapitein Gerrit K die afkomstig is uit Rosmalen, werd om acht uur gevonden, toen het schip in de Handelshaven van Viana de Coastelo lag. Het stoffelijk overschot werd op het bovendek aangetroffen door een Portugese vrachtwagenchauffeur, die aardappelen kwam laden. De Jenny had een lading aardappelen uit Engeland aan boord. De vier Filippijnse bemanningsleden van de 1100 ton metende coaster meldden zich na het ontdekken van de moord overigens zelf bij de plaatselijke politie. Ze wilden naar hun zeggen een aanklacht wegens agressie indienen tegen kapitein Gerrit K. Ze werden echter ter plekke ingerekend, omdat de politie vermoedde, dat dit gezelschap ’s nachts aan dek met de Nederlandse kapitein op de vuist is gegaan. Daarbij zijn door de Nederlander rake klappen uitgedeeld. want de Filippijnen moesten zich ’s morgens eerst in een ziekenhuis laten behandelen. De verdachte bemanningsleden zijn inmiddels overgedragen aan de justitie in de provinciehoofdstad Braga. De Jenny had zeven bemanningsleden: twee Nederlandse officieren en vijf Filippijnse matrozen. De Nederlandse agent van het onder Cypriotische vlag varende schip, Genchart in Rotterdam. moet voor een nieuwe bemanning zorgen. Pas daarna kan de Jenny weer uitvaren.

RAVAGE HOOIDAMSBRUG

Ravage Hooidamsbrug 14 januari 1986 You TubeOp 14 januari 1986 tegen half één ’s morgens was er grote schade ontstaan aan de Hooidamsbrug, toen de kustvaarder ‘Vera Rambow’ het noordelijke brughoofd en de beschoeiing ramde. Het schip (2000 ton) sloeg door een harde rukwind uit de koers en nam behalve de beschoeiing het brugwachtershuisje mee. Het brughoofd werd gedeeltelijk vernield, evenals een gedeelte van de weg langs het water. De ‘Vera Rambow’ is eigendom van rederij Wagenborg te Delfzijl en was onderweg van Eernewoude naar Drachten.De brug was eigendom van de gemeente Smallingerland. Er was sprake van een schade van vele tonnen. Het scheepvaartverkeer ondervond geen hinder van de gevolgen van het ongeluk, maar wegverkeer over de brug zal voorlopig onmogelijk zijn. Gemeentewerken van Smallingerland ging na welke voorzieningen konden worden getroffen om de bewoners van de Hege Warren en de leveranciers van de veehouders in dit gebied uit hun isolement te helpen. Een aantal bewoners van de Hege Warren moest na het bijwonen van een voorstelling in De Lawei in Drachten, in Oudega of elders worden ondergebracht. Het isolement van de vijftig bewoners van het eilandje Hegewarren in de Smalle Ee bij Oudega werd op 16 januari 1986 opgeheven er werd een drijvende noodbrug aangelegd over de Hooidamsloot die de oude brug, die ernstig werd beschadigd, tijdelijk moest vervangen. Veertig militairen uit Wezep werkten aan de installatie van de zgn. pontonbrug waarbij de genie van de Koninklijke landmacht werd ingeschakeld. De verschillende onderdelen die moeilijk vervoerd konden worden werden al in Drachten in elkaar gezet. De drijvende brug deed dienst tot oktober. Foto 1 , Foto 2

RECHTSZAAK ZWARTE JOOP

Rechtszaak zwarte Joop You TubeOp 14 januari 1986 eiste officier van justitie mr. J. Koers een boete van een ton en een voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden tegen Zwarte Joop. Zwarte Joop of eigenlijk Maurits de V. (50), moest ook nog  6.3 miljoen gulden aan belasting te betalen om een schone lei te krijgen Bankbedienden bij Slavenburgs moesten overuren maken, als Zwarte Joop” bankjes van tien en vijfentwintig gulden in zakken aansleepte. Hoe al dat geld verder werd geboekt zegt hij niet te weten, maar fiscus en justitie eisen nu hun tol.Geen opsluiting dus voor de eens zo kleurrijke „koning van de wallen”, die nu met geleend geld probeert op het Rembrandtsplein opnieuw zijn draai in de horeca te vinden. Psychiater prof. dr. J. Bastiaans had opsluiting ten sterkste afgeraden. Maup kampt met een oorlogssyndroom: als jochie werd hij toen als een dier opgejaagd en heeft hij zich moeten verstoppen in keukenkastjes. „Boekhouden deed ik niet en geld telde ik nooit,” zei hij voor de rechtbank in Amsterdam. Dat bracht de officier van justitie tot de bijna bewonderende constatering: „Wie uit chaos geld kan creëren, moet wel inventief zijn. En wie zoveel geld verdient is niet op z’n achterhoofd gevallen.” Maar onder dat zelfde motto hield hij De V. toch verantwoordelijk voor de onjuiste aangiften voor inkomsten en vermogensbelasting over de jaren 1979 tot en met 1981. Ook hield de officier zijn stelling overeind, dat stortingen van twee maal ruim 1 miljoen gulden, fiscaal nooit waren verantwoord en dat deze ook niet konden stroken met een jaarinkomen van 77 mille en het vermogen van 3 miljoen gulden. Hoeveel er in totaal in het zwarte circuit is omgegaan is niet onthuld. Zeker is, dat een aantal „verstopte deposito’s” heeft bestaan. Er is sprake geweest van 7 ton uit de opbrengst van diamanten, van 3.5 ton uit de verkoop van gokautomaten, van ruim 1,5 ton in een Zwitserse kluis. Versluierde tussenrekeningen dienden ten slotte als zekerheid voor de bank, bij een krediet van 2 miljoen gulden voor de aankoop van de zogeheten Lehman-panden in de binnenstad. En de rest? Op een vraag van president Bodewes naar 6 miljoen gulden aan „steentjes” zei De V. alleen: „Nou, dat is buiten proporties.” Officier mr. Koers vond ook, dat de bank op z’n zachtst een vreemde rol moet hebben gespeeld, maar dat doet aan Maurits’ eigen verantwoordelijkheid niets af. „Op zichzelf rechtvaardigt dit alles een gevangenisstraf,” vond hij. Maar opsluiting wil hij de man, die in zijn jeugd al zo gruwelijk is gekwetst en daar nu nog weet van heeft, niet meer aandoen.

DERTIG MILJOEN ? DAT IS VEEL TE VEEL

New York Lottery 1986 You TubeOp 18 januari 1986 wint Pasquale Consalvo de grootste individuele geldprijs uit de geschiedenis van de loterij van de staat New York tot dan toe. Pasquale Consalvo zei dat 30 miljoen dollar teveel was voor één man en dat hij het geld als het hem niet gelukkig zou maken terug zou geven. Pasquale Consalvo, een 59-jarige metselaar, zei op een persconferentie dat hij de zes winnende nummers alleen had getroffen ‘omdat hij één ervan had veranderd in het nummer op het sporthemd van zijn zoon, 43. Consalvo en zijn vrouw Angehna vierden thuis in Staten Island hun 37e huwelijksverjaardag, toen de televisie de prijs bekendmaakte. De metselaar kreeg 21 jaarlijkse termijnen van 1.140.000 dollar uitbetaald nadat de belasting haar deel had gekregen. De winnaar, die drie kinderen en evenveel kleinkinderen heeft en 40.000 dollar per jaar verdient, werd gevraagd of hij dacht dat 30 miljoen dollar teveel was voor één man. „Ik vind van wel”, antwoordde hij. „Zou geld u ongelukkig kunnen maken?”, was ben andere vraag. „Ik hoop van niet, maar als het dat doet,” dan geef ik;het terug”, zei hij., Overigens wist hij al wat hij eerst zou doen: een nieuwe auto kopen.’:; Consalvo, die al 35 jaar, metselt, had gewoon naar zijn werk willen gaan – “ik werk graag” -, maar zijn familie scheurde zijn overalls kapot om het hem te verhinderen. Een 32-jarige zoon van de Gonsalvos, Anthony, een bestuurder van’de Vervoerdersbond, zei: „Ik ben geweldig blij voor hem. Hij heeft 35 jaar gewerkt. Hij heeft zich doodgewerkt op zijn karweitjes. Geslaagd heeft ie nooit. Een droom is werkelijkheid geworden”. Angelina Consalvo zei: „Ik wil dat mijn kinderen er van genieten en er gezond bij blijven”.

RAKETAANVAL OP NEDERLANDS SCHIP

Smit Maassluis You TubeOp 19 januari 1986 bij een raketbeschieting op, het Nederlandse onderhoudsschip Smit Maassluis was een Australisch bemanningslid om het leven gekomen. Acht bemanningsleden, onder wie twee Nederlanders, raakten gewond. Het schip van het Rotterdamse sleep- en bergingsbedrijf Smit-Tak bevond zich op het moment van de aanval in de Perzische Golf. Het onderhoudsschip werd getroffen door een Exocet-raket, die was afgevuurd door Iraakse bommenwerpers. Na de beschieting brak aan boord van de Smit Maassluis brand uit, die werd geblust door de bemanning van de te hulp geschoten Smit Singapore. De machinekamer van de Smit Maassluis was uitgebrand en de bemanningsruimten waren zwaar beschadigd. Het onderhoudsschip werd naar Dubai gesleept. Daar werd bekeken wat de omvang van de schade was en of het lonend was om het schip te laten repareren. De Smit Maassluis had volgens een woordvoerder van de rederij achttien mensen aan boord. Van de gewonde bemanningsleden, die naar een ziekenhuis in het Iraanse Busheir zijn overgebracht, zijn er twee (Australiërs) ernstig aan toe. De gewonde Nederlanders zijn de 27-jarige S. Steenbeek uit Rotterdam (olieman) en de 23-jarige J. Roest uit Hellevoetsluis (tweede machinist). De Smit Maassluis was op weg naar Sharjah in de Verenigde Arabische Emiraten, toen het op ongeveer 100 kilometer ten zuiden van net Iraanse eiland Kharg door bommenwerpers werd aangevallen. Volgens een woordvoerder van Smit-Tak in Rotterdam ging de raket dwars door het schip heen. De Exocets zijn van Franse makelij en werden in de Falkland-oorlog door Argentinië met succes tegen de Britse vloot gebruikt. Een te hulp geschoten Iraans marineschip bracht de bemanning van boord. Later zijn de kapitein en de eerste machinist weer aan boord van de Smit Maasluis gegaan. De overige bemanningsleden zijn overgestapt op de Smit Colombo, dat ook koers zette na Dubai. Het sleep- en bergingsbedrijf Smit-Tak opereerde met zes schepen in de Perzische Golf. „We denken er niet aan ons terug te trekken na deze beschieting. We werken al 45 jaar in dit gebied aldus een woordvoerder. De bemanning. werkt overigens op vrijwillige basis ze kan overplaatsing naar andere Smit schepen aanvragen als ze het werk in de Perzische Golf te gevaarlijk vindt. Smit Maassluis, Smit MaassluisFoto 1, Foto 2, Foto 3

BELGISCH ROTSBLOK VOOR ANNE WOUDWIJK

Belgisch rotsblok Anne Woudwijk You TubeOp 20 januari 1986 werd bij de beeldhouwer Arme Woudwijk uit Drachten bij zijn atelier aan het Moleneind een 22 ton wegend Belgisch rotsblok afgeleverd. Deze grijze hardsteen werd door de beeldhouwer en steenhandelaar Cuperus uit Drachten ontdekt in een 125 meter diepe grot in de omgeving van Charleroi. De steen werd goed genoeg bevonden voor hetbeeld, dat nog dit jaar een plaats zal krijgen bij het nieuwe gemeentehuis van Wymbritseradiel in IJlst, nadat twee rotsblokken waren afgekeurd. Volgens Woudwijk is het stuk steen het zwaarste dat tot nu toe in Nederland is bewerkt voor een monument. Dat massale, dat grote, past geheel in de filosofie van de beeldhouwer, die naam maakte met de schepping van Grutte Pier in Kimswerd. Met deze reuzenkei steelt Woudwijk uit eigen beurs. Hij had met een kleinere kunnen volstaan, maar dat vond hij sjoemelen met zijn eigen ideeën. Een grotere steen betekent, dat de Drachtster minder voor zichzelf overhoudt, omdat het hier om een zogenaamde één-procentsopdracht gaat. Nog liever had Anne Woudwijk marmer gebruikt, naar dat kon de Bruine niet trekken. Al vanaf juni stoeit de beeldhouwer in het klein met de opdracht. Het gipsmodel is nu helemaal klaar en het grote werk kan gaan beginnen. Bij het ontwerp, een Friese merrie die haar hoofd naar een veulen buigt en een meisje dat haar arm naar het veulen uitstrekt, werd de beeldhouwer duidelijk geïnspireerd door het verleden van de opdrachtgever, de gemeente Wymbritseradiel. De vele boerderijen met de gitzwarte Friezen, de relatie tussen mens en dier. In het beeldhouwwerk zullen ook waterplanten worden verwerkt, een symbool voor de rijke watergebieden. Uit de vele schetsen van vooral het Friese paard blijkt, dat Woudwijk bij zijn ontwerp niet over een nacht ijs is gegaan. Niet alleen het beeld voor IJlst moet de komende weken vorm krijgen, de Drachtster kunstenaar heeft ook het beeld onderhanden, dat in mei onthuld zal worden bij de opening van de Lawei. Werk genoeg aan de winkel, dit in tegenstelling tot de situatie bij veel collega’s. „Ik moet de komende weken zo’n  viertien uren per dag aan het werk, middeleeuwse tijden, maar dat hoort bij een middeleeuws beeld”. Woudwijk twijfelt er geen moment aan, dat de Lawei of Wymbritseradiel hun beeld niet op tijd zullen krijgen. „De mensen kunnen gerust zijn , aldus Woudwijk, die de dag van aflevering nog het 22 ton wegende gevaarte met hamer en boor te lijf ging. Resultaat

DIKZAK GAAT TAXI TE LIJF

Dikzag gaat taxi te lijf  25-01-1986Op 25 januari 1986 had de 36-jarige Groninger J.H.H.T.  zijn gewicht van 320 pond in de strijd gegooid nadat hij ruzie had gekregen met een taxichauffeur op de Grote Markt in” Groningen. T. was woedend omdat de chauffeur hem om onbekende redenen niet wilde vervoeren.’Als een soort Rambo sloeg T. daarop met de blote vuist de voorruit van de taxi in. Vervolgens sprong T. met zijn volle gewicht op de motorkap. Gevolg: een forse deuk.De ” zwaargewicht mocht daarna wel in de inmiddels gewaarschuwde politiewagen stappen; hij kreeg een proces-verbaal wegens vernieling. Toen de politie T. na verhoor meedeelde dat hij kon vertrekken, weigerde hij de cel te verlaten. Hij wilde eerst voorgeleid worden. Daarop besloot de politie de Groninger een nachtje in de cel te laten zitten.

WIE WIL OMA HEBBEN ?

Wie wil oma hebben  26 januari 1986Op 26 januari 1986 kreeg de Apeldoornse gemeentepolitie kreeg een telefoontje van een verpleegkundige van het bejaardentehuis Casa Bonita. Zij meldde dat er een vreemde vrouw van 76 jaar in de hal van het tehuis zat. De vrouw wilde niet verdwijnen. Onderzoek wees uit dat de bejaarde mevrouw C.K. daar kort tevoren door haar zoon uit Rotterdam was „gedumpt” en het verder zelf maar moest uitzoeken. De zoon had haar in de hal neergezet en was per auto weer snel vertrokken, zonder zich verder om zijn moeder te bekommeren. Arts, GG en GD en de leiding van: het bejaardentehuis werden ingeschakeld, maar niemand wist een oplossing. Intussen achterhaalde de politie familieleden van de vrouw in Rotterdam. Het bleek dat geen van de familieleden nog iets met oma te maken wilde hebben.  In het verleden was de vrouw inwoonster van het tehuis geweest, maar was op eigen verzoek vertrokken om in te trekken bij haar zoon in Rotterdam, die het nu kennelijk „zat” was geworden.

RAMP MET DE CHALLENGER

Ramp Challenger You TubeOp 28 januari 1986 werd de spaceshuttle Challenger gelanceerd. Na 73 seconden viel het ruimteveer uit elkaar. Bij dit tragische ongeval kwamen alle zeven astronauten om het leven waaronder de 37-jarige onderwijzeres en publiekslieveling Christa McAuliffe.Er bleek een probleem te zijn met een afsluitzegel in de rechterstuwraket. Er lekten hierdoor vrijwel direct na de start gassen en brandstof uit de raket. De explosie en het daaropvolgende neerstorten van het toestel in de oceaan, werd op film opgenomen en later uitgezonden op televisie. Tijdens deze tiende ruimtemissie van het ruimteveer Challenger zouden er een communicatiesatelliet en twee kleine satellieten voor het Amerikaanse ministerie van defensie in een baan om de Aarde worden uitgezet. Daarnaast kende deze STS-51-L ruimtemissie een grote primeur aangezien er voor het eerst een onderwijzeres deel uitmaakte van de bemanning. Christa McAuliffe zou als eerste persoon in de ruimte les geven aan leerlingen op Aarde. In 1984 had NASA het idee om een talentvolle leerkracht les te laten geven vanuit de ruimte om op die manier jongeren te stimuleren voor wetenschap en ruimtevaart. Uiteindelijk koos NASA op 19 juli 1985 Christa McAuliffe uit 11 000 kandidaten om de eerste ‘Teacher in Space’ te worden. Na haar selectie startte ze meteen haar astronautenopleiding en werd ze enorm populair. Door de ramp met de Challenger kwam het spaceshuttle-programma enige tijd stil te liggen. Pas in september 1988 werd het programma met de lancering van de Discovery hervat.

HONDEN GIJZELEN VOETBALLERS

Honden gijzelen voetballers 28-01-1986 You TubeOp 28 januari 1986 hadden twee honden, een sint bernhard en een bouvier, een aantal mensen in de kantine van de voetbalclub Haarlese Boys in Hellendoorn meer dan een uur „in gijzeling” gehouden. De dieren lieten niet toe dat er iemand het gebouw in of uit ging. Een jongen van dertien en later een man van 39 jaar werden door de uiterst agressieve sint bernhard gebeten. Te hulp gesnelde politie wist de sint bernhard te verjagen door hem in de, poot te schieten. De bouvier werd buiten gevecht gesteld door voedsel met daarin een verdovingsmiddel. Eerder was vergeefs geprobeerd de honden met gevechtsstokken te overmeesteren. Hierop trachtte men de dieren door voedsel met een verdovend middel kalm te krijgen. De bouvier at van het voedsel en ging spoedig daarna onder zeil. De sint bernhard had geen trek en ging pas aan de haal toen hij door een pistoolkogel werd geraakt aan een van zijn poten. Toen de gewonde hond later terugkeerde liet hij zich zonder problemen vangen en vastleggen.

POSTKAART MET 22 JAAR VERTRAGING

postkaart met 22 jaar vertraging 30 januari 1986 You TubeOp 30 januari 1986 werd de 90-jarige mevrouw Francisca Zonnenberg uit Herpen volkomen verrast, toen zij een postkaart in de bus kreeg, die maar liefst ruim 22 jaar geleden werd verstuurd (d.d. 18 september 1963) door de dan inmiddels overleden kapelaan Rijkers uit Stiphout. Via deze kaart informeerde de oud-kapelaan naar de gezondheidstoestand van haar echtgenoot. De postkaart was gefrankeerd met twee postzegels van vier cent die in Stiphout waren afgestempeld. Volgens de PTT was de kaart per abuis in de naad van een postzak blijven steken.

INBREKER SCHIET ZICHZELF DOOD 

Joe Mann-theater Best You TubeOp 11 februari 1986 had een 17-jarige Havo-scholier uit Eindhoven zichzelf bij het plegen van een overval op een theater in Best zich per ongeluk doodgeschoten. De jongeman die van plan was de opbrengst van het carnaval te roven, schoot zichzelf in de onderbuik, toen hij met de kolf van een geweer een raam insloeg. Vlak voordat hij stervend in elkaar zakte vuurde de scholier nog een schot af dat de 73-jarige heer Klein uit Eindhoven aan het hoofd trof. De man zag toch kans de politie te waarschuwen. Die vond even later het lijk van de jongen en kon ook nog een arrestatie verrichten. Het was een 18-jarige Havo scholier uit Nuenen, die zich na de dood van zijn compaan verdwaasd in de buurt had verstopt. Hij legde een volledige bekentenis af. De scholier had volgens een woordvoerder van rijkspolitie in Eindhoven verklaard dat hij en zijn makker het plan voor de overval al veel eerder hadden beraamd. In het Belgische plaatsje Lommel waren daarvoor speciaal twee geweren aangeschaft. De vuurwapens waren vlak over de grens vrijwel overal vrij te koop. Voor hun misdadige actie hadden de twee jonge overvallers een zo gunstig mogelijk object gekozen: het Joe Mann-theater in Best, dat midden in de bossen ligt. Een gunstiger vluchtweg, nadat zij de kelners van hun carnavalsopbrengst zouden hebben beroofd, was nauwelijks denkbaar. De twee hadden hadden echter een misrekening gemaakt het bleek dat in Joe Mann-theater helemaal geen carnaval werd gevierd. Er brandde alleen licht in de beheerderswoning. Het desperate duo besloot daarop daar geld te gaan halen. De heer en mevrouw Klein uit Eindhoven, die wegens vakantie van hun zoon, de beheerder, op de woning pasten, verklaarden later bij, de politie. We zaten naar de televisie te kijken, toen plotseling glasgerinkel klonk en er een schot viel. Even later klonk opnieuw een schot. De 73-jarige Eindhovenaar kroop met een schampschot aan het hoofd naar de telefoon en waarschuwde de politie. Op het jonge slachtoffer zal sectie worden verricht.

DWAZE MOEDERS KRIJGEN PLEIN

Dwaze moeders krijgen plein You TubeOp 12 maart 1986 werd in Osdorp in Amsterdam-West het Dwaze Moeders Plein in gebruik genomen. Voorzitster Hebe de Bonafani van de Dwaze Moeders onthulde een gedenksteen met de tekst: In Verbondenheid met de strijd van de Moeders in Argentinië 12-03-1986.Ochtends plantte mevrouw De Bonafini, die op dat moment in West-Duitsland verbleef, ‘samen met 200 schoolkinderen de eerste bomen op het plein. Liesbeth den Uylen Wieteke van Dort namen ook deel aan het ochtendprogramma. De Dwaze Moeders zijn de Argentijnse vrouwen die internationale bekendheid hebben gekregen door hun voortdurende demonstraties op het ‘Plaza de Mayo in Buenos Aires om opheldering te krijgen over de spoorloze verdwijningen van familieleden die tegenstanders waren van het militaire regime.  Op de ellenlange lijst met vermisten stonden ook de namen van twee zonen van Hebe de Bonafini. Pas op 26 januari 2006 werd de laatste manifestatie gehouden, omdat de regering van Néstor Kirchner onderzoek zou doen naar de misdrijven gedurende de Vuile Oorlog.

POPPLES EEN RAGE

Popples een rage You TubeOp 22 maart 1986 organiseerde Martel B.V., (eveneens de makers van onder andere Barbie, Masters of The Universe, Rainbow Brite en Hot Wheels) in samenwerking met de speelgoedhandels een Popples Dag.Degene die het eerste met de advertentie, uit de plaatselijke kranten verscheen, bij de deelnemende speelgoedwinkeliers ontving een grote Party Popples. De Polles waren razend populair, omdat je van ‘niets’ heel veel kunt maken. Het bolletje pluche alleen al nodigt uit om er nader kennis mee te maken. Dit bolletje zorgt voor prettige verrassingen. In een handomdraai kun je het omtoveren in een grappig lief wezentje compleet met armen, benen en een staart. De Popples zitten verstopt in hun zak, waar ze rustig slapen totdat het vriendje of vriendinnetje er mee gaat spelen. In een wip neemt deze pluizige pretpop de ene na de andere doldwaze houding aan. Je kunt ze binnenstebuiten keren, ze zijn lief, zacht, veilig en hartveroverend. Negen verschillende Popples hebben allemaal een eigen persoonlijkheid en een eigen uiterlijk; van klein, middelgroot tot groot.

SLOOP MELKFABRIEK BERLIKUM

Sloop Melfabriek de Volharding You TubeOp 2 april 1986 kwam met een doffe dreun, om zeven minuten over drie, definitief een einde aan de geschiedenis van de in 1889 gestichte melkfabriek ‘De Volharding’ in Berlikum. lets later dan was gepland, maar onafwendbaar stortte de vierhonderd kubieke meter steen van de 35 meter hoge pijp van de voormalige melkfabriek ter aarde. Precies op de plaats die de werknemers van sloopbedrijf Van der Wal uit Joure hadden berekend. Enige honderden mensen, onder wie oudwerknemers van de melkfabriek, sloegen het tafereeltje gade. „Daar verdwijnt een stukje historie”, zo klonk het hier en daar. Voor het sloopbedrijf was het de veertiende fabriekspijp sinds 1977 die zij, zonder gebruik te maken van explosieven, naar beneden haalden. „Dat is veel goedkoper, er is wel risico aan verbonden maar dat heb je met springstof ook. Er zijn niet veel bedrijven die het zo aandurven, aldus directeur Arme van der Wal. In de loop der jaren had de fabriek verschillende functies gehad. Nadat de melkfabriek in 1955 werd gesloten, werden er gedurende enige tijd ijsmachines gemaakt. Tot voor kort werden er biscuitjes voor ijsjes geproduceerd en ook pasta-choca. Twee weken later zou de aannemer  dan met de bouw beginnen van een bedrijfspand voor het carrosseriebedrijf Rondaan uit Beetgum.

HUISHOUDBEURS IN DE RAI

huishoudbeurs-1986-you-tubeOp 3 april 1986 werd in de Amsterdamse RAI de 41ste editie van de Internationale Huishoudbeurs geopend door mevrouw Lubbers, echtgenote van de minister-president. Het toegangsbiljet voor de Huishoudbeurs in de Amsterdamse RAI, die plaats vond van 3 t/m 13 april, kost 10 gulden per persoon, en kinderen onder 12 jaar, en houders van een 65+ Pas betaalden 8 gulden per persoon. Ditmaal was Portugal ‘gastland’ op de beurs en er was een speciaal paviljoen ingericht, waar alle aandacht aan de toeristische mogelijkheden waren te zien,en daarnaast ook de andere facetten van Portugal, zoals wijnen (met name de port), tapijten, keramiek, aardewerk, porselein, kristal en culinaire hoogstandjes. De beurs bood ook een badkamershow en een karweicentrum. Gezond en smakelijk eten kwam ook volop aan bod op de Huishoudbeurs. De Stichting Voorlichting Brood was aanwezig met een grote bakkerij in werking. De Bedrijfsschappen van de Slagers en de Slijters zorgden samen voor een smakelijke culinaire show, waarin chef-koks fraaie vleesgerechten bereiden en de Slijters-Wijnambassadrice een bijpassend wijnadvies verzorgden.Veel aandacht was er voor vakantie en mode, en huishoudelijke apparaten, zo introduceerde Philips een 2-kops espresso-apparaat en een broodrooster met koelmantel. Tefal had de gastronoomoven express, een combinatie van bakken-braden-koken-ontdooien met hoge temperatuur droogstoom. Andere primeurs waren: een Alma Variokeuken in de vorm van een keuken-bureau, een computergestuurde Fabergashaard,een Amcor grillette tafelgrill voor binnen en buiten, een Brother hi-speed cooker, een Übica matras met verstevigde middenkern, een Babyliss wafelijzer voor kleine golfjes in het haar, en Elastolith elastische steenstrips. Een ware trekpleister was ook de tentoonstelling, die Verkade uit Zaandam ter gelegenheid van haar 100-jarig bestaan had ingericht. Eén en al nostalgie met onder meer blikken en ander verpakkingsmateriaal uit de ‘goede oude tijd’ en uiteraard de beroemde Verkade-albums: 27 in totaal, waarin je gemiddeld 144 plaatjes over flora en fauna moest plakken. Albums, die in 1986 minstens 50 gulden per stuk waard waren!. Tweemaal zo groot als in 1985 was ditmaal de Interieur RAI, die gelijk met de Huishoudbeurs werd gehouden. Deze expositie voor woondesign was te vinden in de Delta-en de Randstadhal van het Hollandcomplex. Op deze beurs waren uitsluitend die artikelen toegelaten die naar het oordeel van een deskundige commissie voldoen aan hoge normen ten aanzien van vormgeving en kwaliteit. Ook hier waren heel wat nieuwtjes voor de interieurfijnproevers. De Huishoudbeurs en de Interieur RAI waren onderling verbonden door een ondergrondse passage.De Internationale Huishoudbeurs van 1986 was een groot succes, en trok een recordaantal van 387.974 bezoekers,een stijging van 10 procent ten opzichte van 1985, er werd tijdens 1986 in de beursperiode voor een bedrag van meer dan 40 miljoen gulden besteed aan de aanschaf van goederen en producten.

INCASSO-TRUC VAN 1 MILJOEN

Automatische Incasso Truc You TubeOp 15 april 1986 had een inwoner van het Gooi kans gezien, 1500 artsen een bedrag van in totaal 1 miljoen gulden afhandig te maken. Hij bestal de medici allemaal tegelijk door manipulaties met automatische incasso’s. De man werd op 14 april 1986 na een bliksemactie in Amsterdam in de kraag gegrepen, toen hij een deel van het geld (800.000 gulden) contact wou opnemen. Het was volgens de Postbank de eerste keer, dat misbruik was gemaakt van het systeem van automatische incasso bij de PTT. De artsen kregen de ten onrechte afgeschreven bedragen terug. De verdachte werd gearresteerd in het oude hoofdpostkantoor aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal in Amsterdam, nadat Postbank en postale recherche direct reageerden op de eerste klachten van artsen. Tijdens zijn arrestatie had de verdachte een vals rijbewijs op zak. De verdachte was in het bezit van een bevoegdheid tot automatische incasso. Die Postbank-vergunning was afgegeven aan een uitgeverij met de (foutief gespelde) Latijnse naam In Corpere Sano, gevestigd in het Gooi, Op 14 april leverde hij bij de Postbank de incasso-opdrachten af voor de inning van een bedrag van ongeveer 800 gulden, af te schrijven van de girorekeningen van 1500 artsen in ons land. De opdracht werd 15 april uitgevoerd door de PTT. Toen op 16 april de giroafschriften in de bus vielen, belden sommige naar de Postbank om de fout te melden. Onmiddellijk sloeg de Postbank groot alarm en werd de postale recherche ingeschakeld. Op dat moment was de verdachte al op weg naar het hoofdpostkantoor in Amsterdam. Kort tevoren had hij een telegrafische spoedafhandeling van de contante uitbetaling gevraagd. Hij werd bij aankomst gearresteerd.

HOND LUISTERDE NIET : OPGEHANGEN

Hond luisterde niet opgehangen You TubeOp 16 juni 1986 vonden twee medewerkers van de Dierenambulance Groningen in een waterbassin van de kartonfabriek De Halm in Hoogkerk een plastic vuilniszak.Daarin zat het kadaver van een anderhalf jaar oude hond. Het werd de medewerkers van de Dierenambulance al snel duidelijk, dat de hond niet door verdrinking om het leven was gekomen, maar op een nog gruwelijker wijze was omgebracht. De bek van de hond was dichtgebonden met plastic tape en de hond had een stuk touw om de hals .Jo van der Zwaag van de Dierenambulance; “De ogen van de hond puilden uit en gezien het feit dat er een touw om de nek was gebonden was het voor ons duidelijk dat het dier was opgehangen. ‘Al heel snel wisten we trouwens, wie de eigenaar van de hond was.” De volgende dag kwamen er volgens Jo van der Zwaag zevenenveertig anonieme telefoontjes bij de Dierenambulance binnen van inwoners uit Hoogkerk, die drie mannen aanwezen als de daders van deze wrede dierenmishandeling. Uit angst voor represailles van de kant van daders was echter niemand van de opbellers bereid, zijn of haar naam te noemen. Een van de opbellers zei getuige, te zijn geweest van het gebeuren. Ook hij durfde echter uit angst niet de politie erbij te halen. De Dierenambulance had inmiddels de politie ingeschakeld. Jo van der Zwaag; “We waren er ook al achter gekomen, dat de hond door de stichting SOS in Onnen bij de 23-jarige C.D.V. in Hoogkerk was ondergebracht. Deze stichting houdt zich bezig met het onderbrengen van zwerfdieren. Vijf weken voordat het dode beest werd gevonden is nog iemand van de SOS bij V. op bezoek geweest  om te kijken hoehet met de hond ging. Van problemen is toen niets gebleken.”Twee agenten van de Groninger gemeentepolitie hebben volgens een politiewoordvoerder een uitvoerig onderzoek ingesteld waarna pas in oktober de eigenaar van de hond C.D.V. uit Hoogkerk kon worden gehoord. Twee maanden later gebeurde hetzelfde met de 19-jarige J.K. en de 20-jarige R.K. Als politie heb je in dit soort zaken niets aan anonieme tips. In wezen zou je de daders op heterdaad moeten betrappen, aldus een politiewoordvoerder. De wet laat het in deze gevallen volgens hem niet toe om verdachten aan te houden en ze enkele dagen in een politiecel onder te brengen om op die manier een bekentenis los te krijgen. Uit feiten en omstandigheden moet volgens de politiewoordvoerder eerst heel duidelijk blijken,dat bepaalde personen schuldig zijn aan de dood van het dier. Daarom kon de eigenaar van de hond en de beide mededaders pas na een uitvoerig politieonderzoek worden verhoord en kregen ze een proces-verbaal. Uit de verhoren is volgens de politie gebleken dat de eigenaar het,dier kwijt wilde omdat de hond ongehoorzaam was en beet. Eigenaar V. wilde het dier niet terugbrengen naar de stichting S.O.S, omdat deze gedreigd zou hebben dat hij dan nooit meer een dier van deze stichting zou krijgen. Onzin” zegt Jo van der Zwaag van de Dierenambulance. “Hij had de hond best terug kunnen brengen.”V. besloot daarop op 3 juni 1986 in de schuur van zijn woning de hond om te brengen. Het dier werd vier keer opgehangen maar beet enkele keren het touw door. Daarna werd de bek met tape dichtgebonden maar ook dit hielp niet. Een vijfde poging om de hond dat in een jute zak was gestopt met een schep dood te slaan mislukte eveneens. Opnieuw werd de hond opgehangen waarna het beest stikte. Daarna werd het kadaver in een plastic zak gestopt en bij de kartonfabriek De Halm in het water gesmeten. Daar werd het bijna twee weken later gevonden.

REAGEERBUISDRIELING GEBOREN

1986 Reageerbuisdrieling geboren You TubeOp 1 juli 1986 werd in het academisch ziekenhuis Dijkzigt in Rotterdam een ‘reageerbuis’ drieling geboren. Het was de eerste keer dat in Nederland een drieling is voortgekomen uit een reageerbuisbevruchting. In Australië waar meer bevruchte eicellen in de baarmoeder worden teruggeplaatst was dat al vaker voorgekomen. In Nederland worden meestal niet meer dan drie bevruchte eicellen ingebracht om de kans op een geslaagde zwangerschap te vergroten. Het is tot nu toe nog nooit voorgekomen dat de ingreep tot een voldragen drievoudige zwangerschap leidde. De twee jongens en een meisje (Jeroen, Stefan en Nadia) wegen respectievelijk 2055, 1745 en 1810 gram. Zij zijn na een zwangerschap van 33 weken met de keizersnede ter wereld gebracht. De baby’s liggen in het Sophia-kinderziekenhuis, een onderdeel van het academisch ziekenhuis, in de couveuse. Maar de verwachting is dat ze daar gezien de prima toestand waarin ze verkeren, niet lang hoeven te blijven. De moeder van de drieling uit Ridderkerk had nog geen kinderen.

WILLEM KLEIN VERMOORD

Willem Klein You TubeOp 1 augustus 1986 werd Willem Klein dood in zijn woning in Amsterdam aangetroffen. Hij was door messteken om het leven gebracht. De moord is nooit opgelost. Willem Klein (Amsterdam, 4 december 1912 – Amsterdam, 1 augustus 1986) was een rekenwonder met de artiestennaam Willy Wortel. Soms gebruikte hij ook de namen Pascal of Moos Optel. Hij kreeg verschillende vermeldingen in het Guinness Book of Records. In de periode 1952-1954 was hij wetenschappelijk rekenaar bij het Mathematisch Centrum. Vanaf 1958 was hij een paar jaar wetenschappelijk rekenaar bij het CERN. Kleins fascinatie voor getallen en rekenen begon al vroeg; op de lagere school kende hij alle vermenigvuldigingen van getallen van twee cijfers uit zijn hoofd, evenals de kwadraten van alle getallen onder de duizend. Toen hij tien jaar oud was, kon hij getallen van vier cijfers uit zijn hoofd in factoren ontleden. Nadat hij het diploma gymnasium in 1932 had gehaald, was hij het liefst meteen het artiestenvak in gegaan met zijn vaardigheden, maar zijn vader wilde dat hij een “echt” beroep koos. Hij schreef zich daarom in aan de Universiteit van Amsterdam voor de studie geneeskunde. In de Tweede Wereldoorlog moest hij onderduiken. Zijn tweelingbroer Leo werd tijdens een razzia opgepakt en kwam om. Na de oorlog maakte Klein zijn studie niet af maar ging doen wat hij altijd al had gewild: de planken op met zijn vaardigheden. Naast zijn variété acts had hij ook “reguliere” beroepen. Zo was hij enige tijd werkzaam bij het Mathematisch Centrum in Amsterdam; later werd hij wetenschappelijk rekenaar bij het CERN in Genève. In 1954 trad hij op op het International Congress of Mathematicians in Amsterdam. Kleins kunsten bestonden uit het uit zijn hoofd vermenigvuldigen en machtsverheffen van grote getallen, het ontbinden van zeer grote getallen in factoren, en vooral het worteltrekken (vandaar ook zijn artiestennaam Willy Wortel). Zo kon hij binnen 1 minuut uit zijn hoofd de wortel trekken uit een getal van 216 cijfers. In de laatste jaren van zijn leven was Klein goed bevriend met de Belgische krachtpatser John Massis, met wie hij geregeld samen optrad. Massis dicteerde hierbij een hele reeks getallen die Klein vervolgens foutloos herhaalde.

JAPANSE KANNIBAAL VRIJGELATEN

Issei Sagawa You TubeOp 12 augustus 1986 werd de Japanse kannibaal Issei Sagawa vrijgelaten. Sagawa droomde al jaren van het opeten van zijn geliefde. Het moest een mooi Duits of Nederlands meisje zijn. Daarna wilde hij, conform de dromen die hij had, zelf door iemand anders in een pot worden gekookt en opgegeten, zodat de cirkel rond zou zijn.Reeds eerder was er een incident en waren er aanwijzingen dat de jonge Issei geestelijk niet in orde was. Zijn machtige vader, een echte zaibatsu, hield hem echter telkens de hand boven het hoofd. Een incident met een Duits meisje liep met een sisser af.In 1981 studeerde Sagawa aan de Sorbonne en leerde de Nederlandse Renée Hartevelt kennen. Zij was volgens hem de mooiste vrouw die er was. Na een intiem diner bekende Sagawa zijn liefde voor haar. Renée zei dat ze zijn intelligentie bewonderde, maar wees hem toch af. Hierop schoot Sagawa haar dood met een jachtgeweer.Sagawa begon vervolgens delen van haar lichaam op te eten, en had seks met het dode lichaam. Later beschreef hij “het vlees was zacht, zoals tonijn, het leek te smelten op mijn tong. Met ieder hapje werd ik seksueel opgewonden.Uiteindelijk begon het vlees te rotten, en moest hij zorgen dat hij het kwijtraakte. Hij stopte het in koffers, en probeerde deze te dumpen. De koffer viel echter open, zodat de stukken vlees duidelijk zichtbaar op straat vielen. Sagawa werd gearresteerd door de Franse politie. De Franse bevolking wou niet dat hij op hun kosten in Franklijk bleef en werd dus uitgeleverd aan Japan. Daar zat hij een lichte straf uit en werd na 15 maanden vrijgelaten.

SPEELGOED VAN HET JAAR

1986 Speelgoed van het jaar You TubeOp 4 september 1986 werd door De Stichting Goed Speelgoed in de Utrechtse Jaarbeurshal, voor de vijftiende achtereenvolgende keer het Speelgoed van het Jaar gepresenteerd. Die jaarlijkse uitverkiezing betekent overigens niet dat alleen het bekroonde speelgoed zaligmakend is. Dé jury wijst er in haar rapport op dat de beoordeling zich niet, uitstrekt tot het totale assortiment van 30.000 artikelen. Het gaat er veel meer om een aantal voorbeelden te geven van kwalitatief goed, veilig en verantwoord speelgoed dat in de nieuwe collecties van de verschillende fabrikanten de aandacht trekt. In de categorie babyspeelgoed ging de prijs naar de Roly-Poly pingvin van Ambitoys, een grappig plastic beest, fris van kleur, dat in de box dienst doet als duikelaartje, maar ook na de boxperiode nog als rollend speelgoedje meegaat. De pingvin lag voor 15 gulden en 59 cent in de winkels. Bij het peuterspeelgoed sprong de Popple van Mattel er duidelijk uit. Dat was een pluche bol die in een handomdraai is om te toveren tot een pop, compleet met armen, benen en een staart. De Popple was niet goedkoop 59 gulden en 95 cent in de middelgrote uitvoering, maar de pop gaat jaren mee, en kon zonder problemen in de wasmachine. Wie dacht dat dat er op het gebied van racebanen niets meer uitgevonden kon worden kwam bedrogen uit, want de Strax Canyon was een autobaan van Carrera voor kleuters, die door de jury uitbundig werd geprezen wegens zijn stevigheid en flexibiliteit; Door kleuterhandjes eenvoudig in elkaar te klikken en compleet met auto, die liep op één penlite batterij, en de baan koste 69 gulden. Als speelgoed voor het schoolkind viel de keus op een produkt van Lego: het expeditievoertuig Polar. Dit wonder op wielen was een maand later in de winkels verkrijgbaar (voor  94 gulden en 50 cent). Het voertuig, kreeg de hoogste onderscheiding. Bij de spellen en puzzles viel de keus op het spel Pisa van Jumbo. De winkelprijs was 23 gulden en 75 cent. In de categorie hobby, techniek en creativiteit werd het Revell modelbouwpakket Betoncentrale bekroond en dat koste 19 gulden 95 cent.

BLOKKADE VOOR VREDE HAVELTE

Blokkade Voor Vrede Havelte You tubeOp 3 november 1986 hadden ongeveer zeventig vredesactivisten uit het Noorden enkele uren de toegangen tot de Amerikaanse legerbasis op de Havelterberg geblokkeerd. De actie had een heel rustig verloop en de aanwezige politiemensen hoefden niet op te treden. Omstreeks twaalf uur namen de activisten hun plaatsen in voor het hek. Enkele uren later waren de meesten echter alweer vertrokken. De activisten stookten kleine vuurtjes op het asfalt. De actie was een noordelijke variant van de maandelijkse blokkade van de toekomstige kruisrakettenbasis bij Woensdrecht. De actievoerders op de Havelterberg wisten nog niet of ze in het vervolg ook maandelijks voor het hek van van de basis zouden demonstreren.  Een wat oudere man schudt zijn hoofd als hij het spandoek met de tekst ‘Atoomkoppen uit Havelte’ weer oprolt en in zijn auto legt. „Ik vind ze wel leuk hoor”, doelt hij op de pakweg 75 vredesactivisten, die zich voor een van de toegangspoorten van de Amerikaanse basis en kernwapenopslagplaats in Havelterberg hebben verzameld. „Maar dit is niet realistisch. Als ie doeltreffend wilt zijn, moet het veel massaler. Hoe kunnen wij een sterk beargumenteerd vredesbewustzijn aan het Nederlandse volk overdragen? Daar gaat het om. Mijn drijfveer is in elk geval het voorkomen van een derde wereldoorlog”.Verraadt zijn gezicht twijfel over de vreedzame bedoelingen van een stel jongeren, dat zich het best als ‘punkers’ laat omschrijven? Kort daarvoor had hij nog stencils uitgedeeld. Daarin wordt een beroep gedaan ‘op het gezond verstand van de mensheid. Er zijn erbij die het stencil niet wilden aanpakken”, moppert hij. De man kan het niet begrijpen. Het is half twee, maar voor hem lijkt het al een verloren middag. Anderhalf uur eerder. Naar schatting vijftig actievoerders vertrekken te voet van de verzamelplaats aan rijksweg 32, bij de afslag Havelterberg, naar de Amerikaanse basis. Terwijl twee agenten van de rijkspolitie Havelte, in een busje heen en weer rijden en een oogje in het zeil houden, wordt het spandoek ‘Woensdrecht is overal aan de hekken van de basis bevestigd. Gesproken wordt er nauwelijks. De groep blokkeert zittend een van de drie toegangshekken. Daarachter kijken twee leden van de Koninklijke Marechaussee minzaam toe, met de armen over elkaar. Meegebrachte etenswaren worden genuttigd. Anderen laten zich de inhoud van een thermoskan goed smaken. Namens de vredesactivisten uit Noord en Oost Nederland worden stencils uitgedeeld: Sinds 1 november van het vorig jaar wordt iedere eerste maandag van de maand de kruisrakettenbasis Woensdrecht geblokkeerd uit verzet tegen de (kern)wapenwedloop. De vrije toegang voorbouwen toeleveringsbedrijven wordt dan versperd om duidelijk te maken dat werken voor ‘Woensdrecht’ een vies zaakje is. Toch zou het onjuist zijn om uitsluitend onze aandacht op Woensdrecht te richten. Vooral nu overal in het land groepen worden gevormd die bezig willen met verdergaand verzet”. „Mensen kunnen en willen niet tolereren dat de vernietigingswaanzin verder doorgaat en zetten daarom het meest kwetsbare in dat ze hebben: hun lichaam. Vandaar deze blokkade. Uit solidariteit met de actievoerderssters in Woensdrecht. Hun strijd is onze strijd. Om te laten zien dat het militarisme overal in Nederland is doorgedrongen. Maar dat ook overal het verzet tegen de tot krankzinnige hoogte gestegen wapenwedloop gevoerd wordt. In die zin is Woensdrecht overal!”. In Woensdrecht waren op 2 november 1986 rond het middaguur 24 vredesactivisten aangehouden bij de daar gehouden blokkade. Op drie van hen was snelrecht toegepast. Zij waren al drie maal eerder aangehouden bij acties in Woensdrecht. Politiemensen proberen een bord in veiligheid te brengen, voor het in handen valt van de actievoerders. Bij de actie in Havelterberg slaat na drie kwartier blijkbaar de verveling toe: van enkele takken en de inhoud van een afvalcontainer wordt op het asfalt voor net toegangshek een vuurtje gestookt. „Ze vragen er om, weggejaagd te worden , meent een autochtoon, die al vanaf twaalf uur op enige actie staat te wachten. „Wat stelt dit nu voor’, schampert een ander. „Met Kerstmis is hier veel meer te doen.Om een uur stijgt gejuich op uit de rijen van de actievoerders: zo n twintig bekenden uit Groningen melden zich. Beschilderde leren jacks, soldatenkistjes, kettingen en de meesten niet gekapt volgens de laatste mode. Een enkeling is getooid met bivakmuts. Na de luidruchtige begroeting blokkeren zij het tweede toegangshek en maken een vuurtje. Ook de nieuwkomers hebben kennelijk last van koude handen. „Als het niet erger wordt”, zegt Huisman met gevoel voor ‘understatement’, niet van zins handelend op te treden. Zijn collega draait het politiebusje voor de zoveelste keer. Tegen twee uur, het tijdstip waarop de blokkade volgens de planning zal worden beëindigd, krijgt de vredelievendheid iets grimmigs. Een bivakmuts tracht een waarschuwingsbord van het hek te slopen, maar is niet uitgerust met deugdelijk gereedschap. De politie verleent assistentie, maar neemt het verwijderde bord mee het busje in. Voor verschillende actievoerders het sein om zich aan andere borden te vergrijpen: „Wat de politie mag, mogen wij ook”. Even later ligt ook net tweede bord in het politiebusje.Twee uur. Een deel van de actievoerders is al vertrokken. Het merendeel volgt. Het groepje Groningers is radicaler en blijft. De smeulende takken, die door pacifisten zijn weggesleept, worden opnieuw tot voor de slagboom getrokken. „We hebben niets met die pacifisten te maken. Wij gaan door”. Met vijf man wordt aan de hekken rond de basis getrokken: een hels kabaal. Han Horstink van de vredesactiegroep ‘De Steen-wijkt’ zegt het voor de microfoon van de NOS-radio jammer te vinden „dat er een stuk meer agressie plaats vindt dan mij goed is. Maar wij hebben hier een stuk verontwaardiging geuit, en de actie een stuk verbreed”. Ook de opkomst vindt hij verheugend. „Of we volgende maand weer een blokkade hebben? Dat weet ik nog niet goed”. Dat moet nog besproken worden. Enkele omstanders keuren het gedrag van de radicalen af. Een pacifiste neemt het voor hen op. „Je hebt allerlei schakeringen in de vredesbeweging en deze groep hoort daar zeker bij”, zegt ze. „Ik hoor niet bij die groep, maar vind het prima wat ze doen. Het is een logisch gevolg van alles wat al over ons heen is gekomen. Ik voel me zelf ook machteloos, dat ik denk van…”. Ze kijkt vertwijfeld. „Hoe bereik ik nog mensen, die ik wil bereiken? Hoe doe je dat? Ik weet het niet. Waar moet je zijn om dingen te veranderen?”Het groepje radicalen houdt de politiemensen nog enige tijd bezig. „Twee uur geweest? Ach man, de actie duurt toch zolang als je leeft”. Een goed argument, vinden de beide politiemannen, die besluiten de zaak nog even aan te zien. Maar het duurt hen toch te lang. Besloten wordt versterking in te roepen. „Want de toegangen moeten weer gebruikt worden”, zegt Huisman. Als de extra manschappen arriveren, lummelen de radicalen nog wat om. Uiteindelijk laten ze zich verjagen, daarbij gadegeslagen door een paar wegenbouwers. Die vinden het maar niks. Een van hen brengt zijn wijsvinger naar het voorhoofd.  Inzagedossier

Man verstopt 35000 diamantjes

Man verstopt 35000 diamantjes You TubeOp 2 december 1986 werd door de de douane op Schiphol een 38-jarige inwoner van Singapore aangehouden, hij had drie pakjes met in totaal 35.388 diamantjes in zijn lichaam verstopt.De diamantjes hadden een waarde van 721.621 gulden. De arrestatie van de man werd pas op 4 december 1986 bekend gemaakt omdat experts anderhalve dag nodig hadden om de hoeveelheid geslepen diamantjes te tellen.De juweeltjes waren bestemd voor België. De verdachte wilde vanaf Schiphol zijn reis verder over de weg vervolgen. Hij werd op Schiphol aangehouden omdat hij zich verdacht gedroeg. De man werd ingesloten, maar zal als hij de invoerrechten en een boete betaalt gewoon weer kunnen vertrekken.

ZWERFKATTEN ERFEN 3,5 TON

Zwerfkat Erfenis You TubeOp 5 december 1986 werd bekend gemaakt dat de op 78-jarige leeftijd overleden Winschotenaar Willem S een bedrag van 3,5 ton in guldens had nagelaten voor de opvang en verzorging van zwerfkatten. Secretaris Wietze Hoekstra van de speciaal voor het beheer van de nalatenschap opgerichte Willem Siemens Stichting bevestigt een en ander vernomen te hebben van de notaris in Winschoten. Volgens Hoekstra was Willem Siemens vrijgezel en leefde hij jarenlang, voor hij op 65-jarige leeftijd een AOW uitkering kreeg, hij leefde heel sober van zijn AOW-uitkering. Siemens zou het kapitaal als laatste telg van zijn familie via erfenissen in zijn bezit hebben gekregen. De man was een pure dierenvriend, maar zijn hart ging vooral uit naar katten en wel speciaal zwerfkatten. Die verzorgde en vertroetelde hij zo goed en zo veel mogelijk. TV en radio had hij niet. Zijn armzalige inboedel werd op de rommelmarkt verkocht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s