Computers en Spelcomputers

1982 MSX 1

Msx 1 You TubeIn 1982 introduceerde ASCII Corporation de MSX-standaard. De afkorting betekende ‘Machines with Software eXchangeability’, al werd ‘MicroSoft eXtended’ ook gebruikt, wat er op neer kwam dat MSX-software op iedere computer kon draaien waar het MSX-logo op stond. Dit voor die tijd revolutionaire idee sloeg aan, mede door Microsoft, die het BIOS, de BASIC en besturingssysteem voor de machines schreef. Grote merken als Philips en Sony brachten meerdere MSX-homecomputers uit. In Amerika en Engeland werd het geen succes; mede daardoor kwam de productie van MSX-computers in 1992 ten einde. Uiteindelijk zijn er ruim 5 miljoen van verkocht.De MSX-computer was de eerste industriestandaard voor homecomputers die onafhankelijk was van de hardwarefabrikant. Deze werd echter niet algemeen aangenomen maar wel omarmd door fabrikanten als Philips en Sony. Andere fabrikanten zoals Commodore en Atari kozen voor hun eigen platforms. De eerste MSX1 computers werden in Europa verkocht in 1984. Op dat moment domineerden met name Commodore met de C64 (vanaf eind 1982) en in mindere mate Sinclair met de ZX-spectrum de markt. MSX bood veel kleur, moderne graphics en een geluidschip die voldeed aan de verwachtingen. Het was echter voor de game-markt geen verbetering ten opzichte van de concurrentie: evenals de C64 kon MSX1 16 kleuren tegelijk weergeven en had het hardware sprites en 3 kanaals geluid. Veel MSX1 spellen waren zelfs rechtstreeks geconverteerd van de ZX-spectrum en benutten niet de voordelen die MSX1 boven de ZX-spectrum bood, zoals hardware sprites en meer kleuren. De reden hiervoor was de grote overeenkomst tussen ZX-spectrum en MSX1: zowel de ZX-spectrum als de MSX1 boden een resolutie van 256×192 pixels en gebruikten als CPU de Z80; de Commodore 64 gebruikte als resolutie 320×200 pixels (en 160×200) en werkte met een MOS6510 CPU. Op de belangrijke (game-) markten Duitsland, VS en Engeland speelde MSX geen rol van betekenis.

1982 ZX SPECTRUM

ZX Spectrum You TubeDe ZX Spectrum was een homecomputer van Clive Sinclair. De computer was de opvolger van de ZX80 en ZX81. Alhoewel de naam eerst ZX82 zou gaan worden, werd voor “ZX Spectrum” gekozen, om duidelijk te maken dat het apparaat met kleuren kon werken. De computer moest op de televisie aangesloten worden. Opvallend waren de kleine rubberen toetsen en de toetscombinaties om te kunnen programmeren. De eerste versie werd in 1982 uitgebracht en was gebaseerd op een Z80 CPU op 3,5 MHz met een geheugen van 16 kB of 48 kB. In 1984 werd de Spectrum+ uitgebracht met een grotere behuizing en een toetsenbord met harde plastic toetsen. Programma’s werden, zoals bij veel homecomputers, opgeslagen en geladen met een cassetterecorder. Het laden op deze manier nam veel tijd in beslag, maar dit kon softwarematig opgevoerd worden. De standaard programmeertaal was Sinclair BASIC. Tevens was het eenvoudig mogelijk om met het snellere machinetaal te programmeren en direct vaste geheugenplaatsen aan te spreken zoals de pixels op het scherm. Er was zelfs een Pascal compiler leverbaar waarmee programma’s met een redelijk hoge performance konden worden verwezenlijkt. Ook werd de ‘microdrive’ uitgebracht, een soort microcassette waarbij de band niet opgerold was zoals normaal, maar waarbij de uiteinden aan elkaar vast zaten en de band los in de behuizing opgeslagen. Hierdoor was het niet nodig de band terug te spoelen. De snelheid van het opslaan en laden nam hierdoor tevens toe. Een nadeel ervan was echter de lage betrouwbaarheid. Daardoor kwam het regelmatig voor dat een tape niet foutloos kon worden gelezen en de hele laadprocedure opnieuw moest gebeuren. De opvolger van de Spectrum+ was de Spectrum 128K uit 1986. Deze was voorzien van meer geheugen (128 kB) en een betere geluidschip, die meerdere tonen tegelijk kon produceren. Niet lang na het uitkomen van de 128 werd Sinclair opgekocht door Amstrad, dat verdere varianten van de Spectrum 128K op de markt bracht: de Spectrum +2 was een 128K met ingebouwde cassetterecorder, en de Spectrum +3 met ingebouwde 3 inch-floppydiskdrive (geen 3,5 inch zoals meer gangbaar was). De +2A en +2B waren in feite +3’s maar met een cassetterecorder in plaats van een diskdrive. Veranderingen aan hoe de computer precies werkte, zorgden ervoor dat niet alle Spectrum-programma’s meer werkten op de +2A, +2B en +3. In tegenstelling tot de C64 bestond de ZX Spectrum uit weinig hardwarecomponenten. De meeste functies zoals geluid, cassette-in- en -uitvoer en graphics werden door middel van software uitgevoerd. Dit bespaarde kosten op elektronische componenten, waardoor de prijs gunstig lag. De snelheid en de kwaliteit hadden er wel onder te lijden; het geluid bestond uit piepjes en de graphics waren relatief langzaam en hadden een beperkt kleurgebruik. Naast de Z80 microprocessor bestond de ZX Spectrum uit de ULA (Uncommitted Logic Array), een voor dit doel gebakken chip waar veel functies in waren ondergebracht, het RAM en ROM geheugen en het voedingscircuit. De ULA verzorgde onder andere de aansturing van de beeldlijnen van de TV.Verschillende leveranciers brachten uitbreidingen voor de Spectrum op de markt, variërend van losse toetsenborden (DKtronics) tot diskette-interfaces, waardoor de laadtijd van programma’s sterk werd verkort. De Discovery uitbreiding kon op 3,5 inch diskettes 800 KB aan gegevens kwijt. Met de “magische knop” op deze interface kon in één keer een geheugendump op diskette worden vastgelegd, waardoor het verder spelen van spelletjes sterk werd vereenvoudigd. Bekende spellen zijn onder andere Jet Pac (missie op de maan), Jet Set Willy, Daley Thompson’s Decathlon (allerlei atletieksporten, door je joystick zo snel mogelijk heen en weer te bewegen kon je veel energie verzamelen om een actie uit te voeren) ,Ghost Busters (gebaseerd op de film Ghost Busters) waarin krakend ‘Ghostbusters!’ te horen was en Night Gunner (schieten)

1983 NES

Nes You TubeDe Nintendo Entertainment System (of NES) is de eerste in een serie van door Nintendo uitgebrachte spelcomputers. Deze 8-bit is uitgebracht in Noord-Amerika, Europa en Australië. De NES is uitgebracht in 1983. In de meeste Aziatische landen is de NES bekend onder de naam Nintendo Family Computer. De spellen voor de NES waren vooral “side scrollers” of spellen met een “top down”-perspectief. De NES was het startplatform voor verschillende bekende reeksen, zoals The Legend of Zelda, Final Fantasy en Mario. Andere bekende spellen waren Duck Hunt, Ninja Gaiden, Teenage Mutant Ninja Turtles II en Contra. Na de Noord-Amerikaanse videospelrecessie eind 1982 waren Amerikaanse winkeliers eerder terughoudend om nog spelcomputers aan te schaffen. In West-Europa was de spelcomputer sowieso geen echte rage en werd de markt gedomineerd door homecomputers. Toch was Nintendo in staat om de situatie op beide markten geleidelijk aan te veranderen toen het in 1985 de NES-console uitbracht met onder meer de robot R.O.B.Gebundeld met Super Mario Bros. gingen de verkopen van de NES de hoogte in. Doordat het spel gebundeld werd met de spelcomputer, groeide Super Mario Bros. uit tot het bestverkochte spel ooit (inmiddels ingehaald door Wii Sports). Nintendo had een bijna volledig monopolie in de Noord-Amerikaanse en Japanse videospelmarkt, tot Sega de Sega Master System uitbracht in Japan. Uiteindelijk liepen de verkopen van de NES op tot meer dan 60 miljoen stuks, tot het systeem begin jaren ’90 vervangen werd door de Super Nintendo Entertainment System.Ook in Europa werd NES als spelcomputer een success, hoewel het nooit de homecomputer versloeg. Deze laatste begonnen pas te verdwijnen toen Sega Saturn in 1995 op de Europese markt kwam. Dat was niet de enige reden: ook de release van Windows 95 en de dalende prijs van Personal Computers leidde tot de ondergang van de homecomputer.De NES controller was revolutionair. Niet alleen voerde de controller de D-pad in, ook waren controllers voor het eerst vast en los te koppelen van de console. Het systeem had de capaciteit om 2 controllers aan te sluiten, dit kon men uitbreiden naar 4 controllers met de NES four score. De NES controller bevatte naast een D-pad ook een SELECT knop, een START knop en een A- en B-knop. Nintendo bracht naast deze gewone controller ook speciale versies uit waaronder de arcade versie NES Advantage en de NES Max Joypad. Deze twee controllers bevatten naast de gewone knoppen ook turbo buttons.

1983 SG-1000

SG-1000 You TubeDe SG-1000, wat staat voor Sega Game 1000, is een door Sega ontwikkelde op cartridges gebaseerd spelcomputersysteem. Dit systeem markeerde toetreding door Sega van de spelcomputermarkt en waarop zij actief zouden blijven tot het einde van de Dreamcast in 2003. Hoewel het systeem niet bijster populair was lag het aan de basis voor het meer succesvolle Sega Master System. Het systeem werd in 1981 op de Japanse markt getest en in juli 1983 gelanceerd voor ¥15.000. Het spelsysteem behaalde slechts een beperkte mate van marktsucces. Het systeem verkocht goed op de Aziatische markt tot 1985. Het werd daarnaast ook verkocht in Australië, Nieuw-Zeeland, Italië, Spanje en Zuid-Afrika. De spelcomputer bereikte, althans in zijn originele vorm, nooit Noord-Amerika. Spelfabrikant Tsukada Original maakte de Othello Multivision, een SG-1000-kloon. Bit Corporation’s Dina 2-in-1, een ColecoVision-kloon werd in Noord-Amerika door Telegames op de markt gebracht. Telegames noemde zijn kloon de Telegames Personal Arcade en deze kon zowel Colecovision als SG-1000 spellen uitvoeren. De SG-1000 is tegenwoordig een uiterst zeldzame en gewilde spelcomputer.

1984 SG-1000 II

SG-1000 II You TubeIn juli 1984 introduceerde Sega een bijgewerkte versie van de spelcomputer onder de naam SG-1000 II. Deze beschikte over een aansluiting voor een optioneel aan te sluiten SK-1100-toetsenbord. De introductieprijs bedroeg ¥15.000. Een computerversie van deze spelcomputer, met een ingebouwd toetsenbord, werd de SC-3000 genoemd. Deze zou de SG-1000 ruimschoots overtreffen in verkoopaantallen.De SG-1000 kan alle SC-3000 spellen en toepassingen weergeven, met uitzondering van de Muziek- en Basiccartridges. De spelcomputer zou precies als een SC-3000 kunnen worden gebruikt, op voorwaarde dat het optionele toetsenbord was aangesloten. Het systeem beschikte verder over een optioneel verkrijgbare spelkaartlezer genaamd Card Catcher waardoor software uitgebracht op Sega Game Card-spelkaarten konden worden gelezen. De Card Catcher zou uiteindelijk worden ingebouwd in de Sega Mark III net als in de eerste versie van de Sega Master System.

Advertenties

3 reacties op Computers en Spelcomputers

  1. p alles zegt:

    acorn bbcb en elektron met plus 1 en plus 3

  2. Marcel zegt:

    Die Toshiba MSX1 heb ik in mijn collectie. Je hebt daar ook een FM synthersizer module en keyboard voor van Toshiba. Ik ben zelf gestart met de MSX2 VG8235 van Philips.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s